Αρχές του πολέμου και η "στρατιωτική επανάσταση του 17ου αιώνα", ο Μεγάλος Τουρκικός Πόλεμος 1683-1699
Αντικείμενο της εργασίας είναι η πραγμάτευση δύο θεμάτων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τον Μεγάλο Τουρκικό Πόλεμο του 1683-1699. Το πρώτο θέμα είναι η θεωρία της «στρατιωτικής επανάστασης» του 17ου αιώνα. Το δεύτερο θέμα είναι οι αρχές του πολέμου. Η θεωρία της «στρατιωτικής επανάστασης» προ...
Saved in:
| Main Authors: | , |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2024
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/26031 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Αντικείμενο της εργασίας είναι η πραγμάτευση δύο θεμάτων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τον Μεγάλο Τουρκικό Πόλεμο του 1683-1699. Το πρώτο θέμα είναι η θεωρία της «στρατιωτικής επανάστασης» του 17ου αιώνα. Το δεύτερο θέμα είναι οι αρχές του πολέμου.
Η θεωρία της «στρατιωτικής επανάστασης» προτάθηκε από τους ιστορικούς που ερευνούν την
περίοδο 16ου -17ου αι, η οποία χαρακτηρίζεται από την ευρεία διάδοση των πυροβόλων όπλων,σημαντικές αλλαγές στην στρατιωτική τακτική, στις κρατικές δομές και διαφοροποίηση των
κοινωνικών συμπεριφορών του παρελθόντος. Αρχικά παρουσιάστηκε το 1955 από τον ιστορικό Μαϊκλ
Ρόμπερτς (1908-1996), ο οποίος τοποθετεί χρονικά την «στρατιωτική επανάσταση» μεταξύ 1560-1660.
Σύμφωνα με τον Ρόμπερτς, η ταχεία εξέλιξη των πυροβόλων όπλων και η μαζική εισαγωγή τους και
χρησιμοποίησή τους από όλες τις δυνάμεις της εποχής, μετέβαλαν ριζικά και τον χαρακτήρα και τον
τρόπο διοίκησης των βασιλείων και αυτοκρατοριών της Ευρώπης. Αυτό, σύμφωνα με τον Ρόμπερτς,
οφείλονταν σε μεταβολές οι οποίες έπρεπε να εισαχθούν προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες
ανάγκες εφοδιασμού και συντήρησης των στρατών που χρησιμοποιούσαν τα πυροβόλα όπλα. Η θεωρία
αυτή σχολιάστηκε από πολλούς ιστορικούς και δημιούργησε ένα πεδίο αντιπαραθέσεων με
υποστηρικτές και αντιπάλους. Επίσης παρουσιάστηκαν «υβριδικές» μορφές της θεωρίας αυτής, από
άλλους ιστορικούς.
Το αρχαιότερο κείμενο για τις αρχές του πολέμου που έχει διασωθεί είναι του Κινέζου
φιλόσοφου Σουν Τζού, ο οποίος έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. Το βιβλίο του «Η τέχνη του Πολέμου»,
μεταφράστηκε στην αγγλική στις αρχές του 20ού αιώνα. Η σύγχρονη βιβλιογραφία για τις αρχές του
πολέμου ξεκινά με το βιβλίο του Πρώσου στρατηγού Καρλ φον Κλαούζεβιτς (1780-1831) «Περί
Πολέμου». Έκτοτε οι αρχές του πολέμου εξετάζονται με ιδιαίτερη προσοχή από όλα σχεδόν τα κράτη,
τα οποία υιοθετούν αυτούσιες ή τροποποιούν αυτές τις αρχές και τις ενσωματώνουν στο στρατιωτικό
και αμυντικό τους δόγμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι αρχές του πολέμου
προκύπτουν από την εμπειρία και την λογική. Η ορθή εφαρμογή τους αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα
για την επιτυχή διεξαγωγή των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ο Μεγάλος Τουρκικός Πόλεμος, άρχισε το 1683 με την πολιορκία της Βιέννης από τους
Οθωμανούς και τελείωσε με την συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία
αντιμετώπισε σε τρία διαφορετικά μέτωπα την συμμαχία του Ιερού Συνασπισμού του Λιντς.
Ο Ιερός Συνασπισμός περιελάμβανε την Πολωνία-Λιθουανία, ορισμένες
ηγεμονίες από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την Αυστρία, την Βενετία και από το 1686 την Ρωσία.
Τα μέτωπα στα οποία εξελίχθηκε ο πόλεμος ήταν η περιοχή της Ουγγαρίας μέχρι νότια Βελιγραδίου, η
περιοχή Δαλματίας-Μορέα και η περιοχή της Κριμαίας.
Μπορούμε να σχολιάσουμε τις αρχές του πολέμου και τα χαρακτηριστικά της θεωρίας της Στρατιωτικής επανάστασης, έχοντας ως βάση τον Μεγάλο Τουρκικού Πολέμου του 1683-1699 ; |
|---|