Predicting optimal insulin dose for diabetes inpatients by using reinforcement learning
Η διατριβή ασχολείται με το κρίσιμο πρόβλημα της πρόβλεψης μελλοντικών δοσολογιών ινσουλίνης τόσο για διαβητικούς όσο και για μη διαβητικούς ασθενείς στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), ένα περιβάλλον στο οποίο ο ακριβής γλυκαιμικός έλεγχος είναι κρίσιμος. Η εργασία προτείνει μια καινοτόμα μεθο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | English |
| Δημοσίευση: |
2024
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/25931 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η διατριβή ασχολείται με το κρίσιμο πρόβλημα της πρόβλεψης μελλοντικών δοσολογιών ινσουλίνης τόσο για διαβητικούς όσο και για μη διαβητικούς ασθενείς στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), ένα περιβάλλον στο οποίο ο ακριβής γλυκαιμικός έλεγχος είναι κρίσιμος. Η εργασία προτείνει μια καινοτόμα μεθοδολογία που αποφεύγει τις περίπλοκες συνέπειες που σχετίζονται με τα παραδοσιακά μοντέλα αλληλεπίδρασης γλυκόζης-ινσουλίνης, παρακάμπτει το πρόβλημα της έλλειψης ιστορικών δεδομένων του υπό εξέταση ασθενούς και ελαχιστοποιεί τον θόρυβο που εισάγεται με τη χρήση συνόλων δεδομένων από πολλαπλούς ασθενείς.
Επιπλέον, παρουσιάζουμε μια απλοποιημένη έκδοση του Μοντέλου Αλληλεπίδρασης Ινσουλίνης-Γλυκόζης του Bergman και δημιουργούμε ένα εκτεταμένο σύνολο δεδομένων βασισμένο στη βάση δεδομένων MIMIC III, το οποίο περιλαμβάνει 870 προβλεπτικές μεταβλητές που καλύπτουν δημογραφικά δεδομένα, προηγούμενες δοσοληψίες ινσουλίνης και μέσες τιμές γλυκόζης.
Τέλος, παρουσιάζουμε μια προσέγγιση Ενισχυτικής Μάθησης, με βάση το Deep Q-Learning, για τον υπολογισμό εξατομικευμένης βέλτιστης δοσολογίας.
Μεταξύ των συμπερασμάτων βρήκαμε ότι τα Σύνθετα Πολυγραμμικά Μοντέλα της μεθοδολογίας μας υπερτερούν των Μοντέλων Πολυγραμμικής Παλινδρόμησης σε ορούς Mean Absolute Error (ΜΑΕ) για διάφορες δημογραφικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των μη διαβητικών και των ασθενών με Τύπο II διαβήτη. Ειδικότερα, οι τιμές MAE για τις ομάδες των μη διαβητικών και των ασθενών με Τύπο II διαβήτη ήταν 2,33 και 3,68 αντίστοιχα, σημαντικά καλύτερες από τα Μοντέλα Πολυγραμμικής Παλινδρόμησης μεμονωμένων ασθενών. Η εργασία συμβάλλει σε μια νέα προσέγγιση στην πρόβλεψη της δόσης ινσουλίνης, προσφέροντας μια πολλά υποσχόμενη οδό για πιο αποτελεσματική διαχείριση της γλυκόζης. |
|---|