Προς μία κοινωνιακή διατύπωση της ψυχικής δυσφορίας με βάση το θεωρητικό πλαίσιο Εξουσία-Απειλή-Νόημα: μελέτη αποτίμησης & πρόταση εφαρμογής στο φορέα απεξάρτησης 18ΑΝΩ - Κατσιαμάκη, Βικτώρια (2023)
Αφορμώντας από τη βάση του κριτικού ερευνητικού παραδείγματος και των κριτικών προσεγγίσεων της ψυχολογίας, της κλινικής κοινωνιολογίας και του πεδίου των εξαρτήσεων, το παρόν πόνημα προσδοκά να αμφισβητήσει τεκμηριωμένα το κυρίαρχο θετικιστικό ερμηνευτικό μοντέλο κατανόησης της ψυχικής δυσφορίας, επιχειρηματολογώντας υπέρ της μετάβασης από τη μονοδιάστατη ψυχο-παθολογική, σε μία περισσότερο «ολιστική», ανθρωπιστική προσέγγιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Ειδικότερα, επιχειρώντας να μεταφέρει στο εφαρμοσμένο πεδίο της πράξης τις θεωρητικές ιδέες του πρόσφατα εκδοθέντος θεωρητικού πλαισίου Εξουσία-Απειλή-Νόημα, η παρούσα ποιοτική κοινωνική μελέτη αποτελεί προϊόν διενέργειας ενός κύκλου πέντε ψυχοεκπαιδευτικών συναντήσεων με άτομα που κατά τη διάρκεια της ερευνητικής διαδικασίας βρίσκονταν στη φάση της Κοινωνικής Επανένταξης του προγράμματος απεξάρτησης 18ΑΝΩ. Διαρρηγνύοντας την εμφάνεια της επιφανειακής, αποσπασματικής προσέγγισης του ψυχικού πόνου, στόχος αποτέλεσε η καλλιέργεια μίας λογικής της εμβάθυνσης και η διερεύνηση των τρόπων που οι έννοιες της εξουσίας, της απειλής, και των αντιδράσεων στην απειλή, αναγνωρίζονται από τους ίδιους/ες σε βιογραφικές πορείες και πιθανούς βιογραφικούς εκτροχιασμούς. Τελικά, διερευνώντας τη δυνατότητα μεταφοράς των κεντρικών ιδεών του PTMF στην πράξη, και απαντώντας στο γιατί η εξάρτηση δεν αποτελεί «χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος του εγκεφάλου», σκοπός της μελέτης αποτέλεσε η κριτική συνειδητοποίηση και εξοικείωση των συμμετεχόντων/ουσών με έναν εναλλακτικό, μη ‘παθολογικοποιητικό’ τρόπο σκέψης για τη νοηματοδότηση και γεφύρωση της προσωπικής ιστορίας με τις ευρύτερες μακρο-δομές και την ενδυνάμωση του ατομικού και συλλογικού υποκειμένου.