Διαβάζοντας ένα πάρκο: μια τοπικοπαγκόσμια προσέγγιση
Στην σύγχρονη εποχή παρατηρείται η αναγκαιότητα της κοινωνίας να έρθει σε επαφή με την φύση, καθώς οι πράσινοι ελεύθεροι χώροι σε πολλές πόλεις είναι περιορισμένοι και ελάχιστοι. Ο βασικότερος ίσως τρόπος για να πραγματοποιηθεί αυτό είναι τα αστικά πάρκα, τα οφέλη των οποίων είναι ζωτικής σημασίας γ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/25422 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στην σύγχρονη εποχή παρατηρείται η αναγκαιότητα της κοινωνίας να έρθει σε επαφή με την φύση, καθώς οι πράσινοι ελεύθεροι χώροι σε πολλές πόλεις είναι περιορισμένοι και ελάχιστοι. Ο βασικότερος ίσως τρόπος για να πραγματοποιηθεί αυτό είναι τα αστικά πάρκα, τα οφέλη των οποίων είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνία. Παράλληλα, στα πλαίσια ενός νεοφιλελεύθερου βιοπολιτικού καπιταλιστικού σχεδιασμού, εφαρμόζονται πολιτικές περίφραξης, ιδιωτικοποίησης και έντονης επιτήρησης. Οι συγκεκριμένες πολιτικές τοπικοπαγκόσμιου χαρακτήρα, επηρεάζουν άμεσα την ποιότητα της αστικής ζωής, περιορίζουν την ελευθερία στην πρόσβαση, την τυχαία συνάντηση και συνύπαρξη διαφορετικών ανθρώπων και τη δυνατότητα των πολιτών να εντάσσουν στην καθημερινότητά τους τον δημόσιο χώρο.
Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές, δημιουργείται ολοένα και περισσότερο η ανάγκη ύπαρξης ενός τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς, με έμφαση στα κοινά, που αποτελούν το βασικότερο τρόπο συνύπαρξης των ανθρώπων, με γνώμονα τη συλλογικότητα την οριζοντιότητα και την εναρμόνιση με τη φύση. Για την επίτευξη των στόχων που σχετίζονται με τα κοινά, είναι επιτακτική η ύπαρξη κοινωνικών κινημάτων πόλης και συλλογικοτήτων που δραστηριοποιούνται εντός του αστικού πρασίνου και των πάρκων, δρώντας τοπικά αλλά παγκόσμια ταυτοχρόνως.
Στην έρευνα αυτή, το νόημα ύπαρξης ενός αστικού πάρκου αποκαλύπτεται μέσω της διερεύνησης θεωρητικών προσεγγίσεων των κοινών, των θεωριών που αφορούν στους τρόπους συνάντησης της φύσης με την κοινωνία και των πολιτικών πράσινου εξευγενισμού. Βάσει αυτών, το αστικό πράσινο θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια πράσινη προέκταση της εκάστοτε γειτονιάς, με δεδομένη τη συμβολή των κατοίκων, έτσι ώστε να είναι δυνατή η απολαβή του συνόλου των ωφελειών του.
Στην παρούσα μελέτη, συνδυαστικά με την ανάπτυξη του θεωρητικού πλαισίου, ερευνώνται και συγκρίνονται τέσσερα αστικά πάρκα. Δύο της μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας, τα «Αντώνης Τρίτσης» και «Λόφος Φιλοπάππου» και δύο της μητροπολιτικής περιοχής της Βαρκελώνης, τα «Γκουέλ» και «Besòs». Οι τέσσερεις αυτές περιπτώσεις είναι ιδανικές, ώστε να πραγματοποιηθεί μια συγκριτική έρευνα βασισμένη στην τοπικοπαγκόσμια προσέγγιση και τη μελέτη φαινομένων πράσινου εξευγενισμού. Ειδικότερα, διερευνώνται οι στάσεις και οι απόψεις των επισκεπτών και των ομάδων που δραστηριοποιούνται στο χώρο του πάρκου του Λόφου Φιλοπάππου, σχετικά με την χρησιμότητα του πάρκου και τη συμμετοχή στα κοινά μέσω αυτού. Το ερευνητικό ερώτημα που τίθεται είναι εάν οι επισκέπτες παρουσιάζουν την ανάγκη ένταξης των δημόσιων αστικών πάρκων στην καθημερινή τους ζωή, αν αναγνωρίζουν την αξία της συμμετοχής στα κοινά και αν συμμετέχουν σε αυτά. Οι μέθοδοι διερεύνησης, που χρησιμοποιήθηκαν, είναι ερωτηματολόγια που δόθηκαν σε επισκέπτες και συζητήσεις με ομάδες που δραστηριοποιούνται στο χώρο. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας θα συγκριθούν με αυτήν που έχει προηγηθεί στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» και μέσω των βιβλιογραφικών πηγών με τα υπόλοιπα δύο πάρκα. |
|---|