Παθογόνα πρωτόζωα στο υδάτινο περιβάλλον - Φράγκου, Βαρβάρα (2023)
Στις πιο σημαντικές υδατογενείς νόσους παγκοσμίως ανήκουν η κρυπτοσποριδίωση και η γιαρδίαση ενώ νέες αναφορές καθιστούν και την τοξοπλάσμωση ως μια επίσης σημαντική και παραμελημένη, αν μπορεί να χαρακτηριστεί, νόσο η οποία μπορεί να μεταδοθεί μέσω του νερού επίσης. Και οι τρείς παραπάνω νόσοι οφείλονται στα παθογόνα, παρασιτικά πρωτόζωα Giardia, Cryptosporidium και Toxoplasma αντίστοιχα. Κύρια πηγή μόλυνσης του ανθρώπου από τα παραπάνω πρωτόζωα είναι η κατάποση μολυσμένων, με τις λοιμογόνες μορφές των παθογόνων ((ωο)κύστες), επιφανειακά ή υπόγεια ύδατα καθώς και θάλασσες. Επίσης, πηγή μόλυνσης μπορεί να αποτελέσει η κατανάλωση ωμών οστρακοειδών θαλασσινού ή γλυκού νερού, τα οποία έχει βρεθεί να απομονώνουν και να συγκεντρώνουν τις (ωο)κύστες των πρωτόζωων στους ιστούς τους μέσω της διήθησης του νερού του περιβάλλοντός τους. Παγκοσμίως, έχουν καταγραφεί περιστατικά μόλυνσης διαφόρων υδάτινων οικοσυστημάτων καθώς και των οστρακοειδών με τις λοιμογόνες μορφές των παρασίτων. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η καταγραφή αναφορών της παρουσίας των (ωο)κυστών στα διάφορα υδάτινα οικοσυστήματα και τα οστρακοειδή και τα συμπεράσματα που μπορούν να προκύψουν από τη μελέτη αυτή. Στην δυναμική της μόλυνσης των οικοσυστημάτων και των οστρακοειδών βρέθηκε να συμβάλουν η έντονη αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα και η απορροή μη σωστά ή και καθόλου επεξεργασμένων λυμάτων σε επιφανειακά ή υπόγεια ύδατα ή και στη θάλασσα, απευθείας ή μέσω των επιφανειακών υδάτων. Γεωγραφικά, το Cryptosporidium βρέθηκε να απαντάται περισσότερο στην Αμερική στα υδάτινα οικοσυστήματα και στην Ευρώπη στα οστρακοειδή ενώ η Giardia στην Ευρώπη και στις δυο περιπτώσεις. Για το Toxoplasma υπάρχουν κυρίως αναφορές σε μελέτες με οστρακοειδή και παρατηρείται με μεγαλύτερο ποσοστό στην Αμερική.