Απόψεις μαθητών/τριών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τον διαδικτυακό εκφοβισμό
Το διαδίκτυο αποτελεί αναμφίβολα πλέον αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας μάς έχει φέρει αντιμέτωπους με μια νέα ψηφιακή κοινωνία μέσα στην οποία καλούμαστε να αναγνωρίσουμε τις δυνατότητες που αυτή μας προσφέρει, αλλά και τους κινδύνους που τη συνοδεύουν. Στο πλαίσιο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/25304 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Το διαδίκτυο αποτελεί αναμφίβολα πλέον αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας μάς έχει φέρει αντιμέτωπους με μια νέα ψηφιακή κοινωνία μέσα στην οποία καλούμαστε να αναγνωρίσουμε τις δυνατότητες που αυτή μας προσφέρει, αλλά και τους κινδύνους που τη συνοδεύουν. Στο πλαίσιο αυτό είναι αδύνατο τόσο να αμφισβητηθεί η αξία του διαδικτύου στη σύγχρονη ζωή όσο και να παραβλεφθούν οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν κατά την πρόσβαση σε αυτό. Ένας εξ αυτών είναι η συμμετοχή σε περιστατικά διαδικτυακού εκφοβισμού, όπου αποτελεί μια από τις σημαντικότερες ανησυχίες της κοινωνίας μας. Δεδομένου ότι πλέον τα παιδιά εξοικειώνονται με τη χρήση του διαδικτύου από μικρή ηλικία, όταν ακόμη φοιτούν στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, γίνεται αντιληπτό το μέγεθος της απειλής της μη ασφαλούς πλοήγησης. Η μελέτη όλων των διαστάσεων που δύναται να λάβει το φαινόμενο, ο ρόλος όλων των εμπλεκόμενων, οι αιτίες που κρύβονται πίσω από τον τρόπο δράσης τους και οι συνέπειες του φαινομένου τοποθετούνται στο επίκεντρο της παρούσας έρευνας. Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, την παιδική ηλικία ως την αρχή εκδήλωσης του φαινομένου, θεωρήθηκε σκόπιμη η εστίαση του ερευνητικού μέρους της εργασίας σε μαθητές/τριες Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να σκιαγραφηθούν οι απόψεις τους για τον διαδικτυακό εκφοβισμό. Έτσι, το ερευνητικό δείγμα αποτέλεσαν 115 μαθητές/τριες Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης δημοτικού, οι οποίοι/ες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο που απαρτιζόταν από τρεις ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιείχε ερωτήσεις που αφορούν προσωπικά στοιχεία, η δεύτερη ενότητα εστίαζε στην επαφή των παιδιών με το διαδίκτυο και τον διαδικτυακό εκφοβισμό και η τελευταία ενότητα επικεντρωνόταν στις απόψεις τους για το σχετικό φαινόμενο. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως τα περισσότερα παιδιά έχουν υπάρξει παρατηρητές του φαινομένου, ενώ φαίνεται πως αναφέρουν σχετικά περιστατικά στους γονείς τους, όχι όμως τόσο στο προσωπικό του σχολείου. Γενικότερα, αντιλαμβάνονται τις συνέπειες του διαδικτυακού εκφοβισμού στο θύμα και θέλουν να το βοηθήσουν, αλλά αρκετές φορές δε νιώθουν ικανά. |
|---|