Τα χαρακτηριστικά και οι μέθοδοι ανάδειξης της γυναίκας-ηγέτη στην τραγωδία και την κωμωδία: συγκριτική προσέγγιση
Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζουμε τα χαρακτηριστικά και τις μεθόδους ανάδειξης του ρόλου της γυναίκας ως ηγέτιδος στην Αρχαία ελληνική Τραγωδία και Κωμωδία. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε τα μέσα και τις τεχνικές που μετέρχονται οι γυναίκες, προκειμένου να διεκδικήσουν την εξουσία και να εξα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/25282 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζουμε τα χαρακτηριστικά και τις μεθόδους ανάδειξης του ρόλου της γυναίκας ως ηγέτιδος στην Αρχαία ελληνική Τραγωδία και Κωμωδία. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε τα μέσα και τις τεχνικές που μετέρχονται οι γυναίκες, προκειμένου να διεκδικήσουν την εξουσία και να εξασφαλίσουν την ηγετική τους θέση, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους υπερισχύουν των ανδρών. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι μια κοινωνία που επέβαλλε τη σιωπή των γυναικών, παρήγε, προέβαλλε και προωθούσε με εντυπωσιακό τρόπο ένα λογοτεχνικό είδος, τη δραματική ποίηση και τις θεατρικές παραστάσεις, όπου ο γυναικείος λόγος ακούγεται και μάλιστα με τρόπο ιδιαίτερα ευφραδή. Τόσο η Τραγωδία όσο και η Κωμωδία δίνουν με προκλητικό τρόπο φωνή στις γυναίκες και τους επιτρέπουν, έτσι, να αντιτεθούν στο σύστημα αξιών της πόλεως. Οι γυναικείες φωνές στην Αρχαία Τραγωδία και στην Αττική Κωμωδία προκαλούν ρωγμές στις κυρίαρχες ιδεολογικές παραδοχές για τις γυναίκες. Οι ρήσεις της Αντιγόνης και της Μήδειας, αλλά και της Λυσιστράτης και της Πραξαγόρας, καθώς και τόσων άλλων γυναικών στη θεατρική σκηνή δείχνουν ότι η περιθωριοποίηση και η απαξίωση των γυναικών από τους άνδρες αρχίζει να προκαλεί αντιδράσεις και να αποδοκιμάζεται. Στην ανάλυσή μας εφαρμόζουμε τη μέθοδο της δομικής ανθρωπολογίας, δηλαδή του στρουκτουραλισμού, αφού κάθε προσπάθεια ανάληψης εξουσίας, κάθε μορφή εξουσίας δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή και να εξηγηθεί, παρά μόνο όταν εξετάζουμε το φαινόμενο στο πλαίσιο των βασικών δομών της κοινωνίας στην οποία αυτό επιτελείται, καθώς και στο πλαίσιο συγκεκριμένων πολιτικών και θρησκευτικών δομών. |
|---|