Ο ρόλος του μάντη και της μαντικής στην αρχαία ελληνική τραγωδία: Αντιγόνη και Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή Ελένη και Βάκχες του Ευριπίδη
Το θρησκευτικό αίσθημα ήταν αρκετά αναπτυγμένο στην αρχαία ελληνική κοινωνία, αυτό αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι με προσευχές, θυσίες και τελετές προσπαθούσαν να εξευμενίσουν τους θεούς. Με διάφορους τρόπους πάσχιζαν να γνωρίσουν το θέλημα των θεών. Η μαντική κατεί...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2023
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/25265 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Το θρησκευτικό αίσθημα ήταν αρκετά αναπτυγμένο στην αρχαία ελληνική κοινωνία, αυτό αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι με προσευχές, θυσίες και τελετές προσπαθούσαν να εξευμενίσουν τους θεούς. Με διάφορους τρόπους πάσχιζαν να γνωρίσουν το θέλημα των θεών. Η μαντική κατείχε αυτό το ρόλο και πορεύτηκε αρμονικά με την αρχαία θρησκεία καθώς αποτελούσε ένα από τα πιο ενεργά και ακμαία στοιχεία της. Κύριος στόχος της ήταν η αποκάλυψη της θείας βούλησης και μοίρας. Οι μάντεις και οι μάντισσες, οι ιερείς και οι ιέρειες των μαντείων ήταν πρόσωπα σεβαστά στην κοινωνία καθώς θεωρούνταν αγγελιαφόροι των θεών. Η μαντική απαντά σε πληθώρα στα αρχαία λογοτεχνικά κείμενα, στην ποίηση και στην πεζογραφία. Ο Όμηρος, «πρώτος διδάξας» της μαντικής στη λογοτεχνία, ο πολυγραφότατος σε μαντικούς χρησμούς Ηρόδοτος, ο κριτικά σκεπτόμενος Θουκυδίδης, ο επιβλητικός Αισχύλος κληροδότησαν στους τραγικούς Σοφοκλή και Ευριπίδη σπουδαία παρακαταθήκη την οποία και εκμεταλλεύτηκαν στα έργα τους. Η Αντιγόνη και ο Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή, η Ελένη και οι Βάκχες του Ευριπίδη παρουσιάζουν αρκετές αξιόλογες ομοιότητες ως προς το ρόλο της μαντικής αλλά και του μάντη στην έκβαση και λύση της τραγωδίας. |
|---|