Χαρτογράφηση ευρωπαϊκών σχεδίων έκτακτης ανάγκης στην κυβερνοασφάλεια - Φιλιππόπουλος, Ιωάννης (2023)
Ο κυβερνοχώρος αποτελεί ένα ασταθές και συνεχώς εξελισσόμενο περιβάλλον, το οποίο είναι αδύνατο να ελεγχθεί πλήρως από οποιονδήποτε οργανισμό ή χώρα. Καθημερινά εμφανίζονται περιστατικά, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο, τόσο τα αγαθά και τις υπηρεσίες, όσο και την ίδια τη βιωσιμότητα των επηρεαζόμενων οντοτήτων. Ειδικά στις περιπτώσεις όπου οι οντότητες διαχειρίζονται κρίσιμες υποδομές, τα περιστατικά θεωρούνται εν δυνάμει εθνικές κρίσεις, αφού ενδέχεται να απειλήσουν την εθνική ασφάλεια, την οικονομία και την κοινωνική ευημερία των πολιτών της χώρας στην οποία ανήκουν οι οντότητες. Στο πλαίσιο αυτό, οι χώρες αναπτύσσουν εθνικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, τα οποία περιέχουν τα βασικά στοιχεία ανταπόκρισης, προκειμένου να προστατέψουν τις κρίσιμες υποδομές τους. Στην παρούσα εργασία μελετώνται τα εθνικά σχέδια έκτακτης ανάγκης των 3 πιο προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και των Η.Π.Α., οι οποίες αποτελούν σημείο αναφοράς στην κυβερνοασφάλεια. Ειδικότερα, εξετάζεται η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητά των εν λόγω σχεδίων, με βάση συγκεκριμένα και μετρήσιμα κριτήρια. Σημαντικότερα εξ αυτών θεωρούνται οι ρόλοι και αρμοδιότητες των αρμόδιων φορέων, οι διαδικασίες ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ τους, τα κριτήρια κατηγοριοποίησης και προτεραιοποίησης ενός περιστατικού, και η ακολουθία ενεργειών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εκδήλωση ενός σοβαρού περιστατικού. Κατά τη σύγκριση, αναλύονται τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που εντοπίστηκαν σε κάθε σχέδιο και εξάγονται τεκμηριωμένα συμπεράσματα. Τέλος, προσδιορίζονται και συνιστώνται μέτρα και διαδικασίες που κρίθηκαν βέλτιστες, για την ανάπτυξη ενός νέου εθνικού σχεδίου έκτακτης ανάγκης, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντική έρευνα.