Η εφαρμογή της in vitro πέψης σε βότανα (Πειραματική)
Ανέκαθεν, τα λειτουργικά τρόφιμα θεωρούνται κομμάτια μιας σωστής διατροφής του ανθρώπου, όπως φυσικά είναι η μεσογειακή διατροφή. Βασικές τροφές που χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα και θεωρούνται λειτουργικά, αφού χρησιμοποιούνται για ευεργετικούς σκοπούς στην υγεία του ανθρώπου, είναι τα βόταν...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24828 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ανέκαθεν, τα λειτουργικά τρόφιμα θεωρούνται κομμάτια μιας σωστής διατροφής του ανθρώπου, όπως φυσικά είναι η μεσογειακή διατροφή. Βασικές τροφές που χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα και θεωρούνται λειτουργικά, αφού χρησιμοποιούνται για ευεργετικούς σκοπούς στην υγεία του ανθρώπου, είναι τα βότανα. Από την αρχαιότητα ως και σήμερα, τα βότανα χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση σωματικών, αλλά και ψυχικών προβλημάτων του ανθρώπου.
Σημαντική λειτουργία των βοτάνων, στην οποία βασίστηκε και η πτυχιακή μελέτη είναι η αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμφανίζονται στην πέψη, όπως η δυσπεψία, η δυσκοιλιότητα και η γαστρίτιδα. Η λειτουργία αυτή έχει ελεγχθεί και έχει εγκριθεί από διάφορους επιστήμονες, οι οποίοι μελετούσαν την λειτουργία αυτή μέσω της
εφαρμογής της in vitro πέψη. Η εφαρμογή αυτή είναι αξιόπιστη και ασφαλής σε σχέση με την in vivo, ενώ βοήθησε τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το πεπτικό σύστημα. Τέλος, μια ακόμη σημαντική εφαρμογή που χρησιμοποιείται στον τομέα αυτό είναι τα αντιδραστήρια Frap και Folin-Ciocolateau.
Μεθοδολογία: Το πειραματικό μέρος της πτυχιακής εργασίας βασίζεται στην εφαρμογή της in vitro πέψης σε βότανα. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν
εκχυλίσματα βασιλικού, χαμομηλιού και μαστίχας, δείγματα πεψίνης, παγκρεατίνης και χολικών αλάτων για την in vitro πέψη και οι μεθοδολογίες Frap και Folin. Ο συνδυασμός όλων των δειγμάτων και των αντιδραστηρίων είχε ως σκοπό να βρεθεί η
βιοδιαθεσιμότητα των εκχυλισμάτων μέσα από την διαδικασία της in vitro πέψης, χρησιμοποιώντας παράλληλα και φωτόμετρο για τις τιμές των απορροφήσεων.
Αποτελέσματα: Αφού εμφανίστηκαν οι τιμές των απορροφήσεων στο φωτόμετρο, στην συνέχεια μετά από υπολογισμούς βρέθηκαν οι τιμές της βιοδιαθεσιμότητας των εκχυλισμάτων. Με βάση τις τιμές της βιοδιαθεσιμότητας, η μαστίχα είχε μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση και περιεκτικότητα σε φαινόλες.
Συμπέρασμα: Από το πείραμα προέκυψε ότι μεγαλύτερη βιοδιαθεσιμότητα είχε η μαστίχα. Ωστόσο, τα πειράματα αυτά δεν είναι σαφείς, έτσι ώστε να προκύψει ένα τέτοιο συμπέρασμα. Επομένως, πρέπει να γίνουν και άλλες μελέτες στο θέμα αυτό. |
|---|