Εναλλακτικές πηγές ενέργειας και διαχείριση καυσίμων σύμφωνα με διεθνείς κανονισμούς - Μπόζος, Αλέξανδρος (2023)
Για περίπου έξι δεκαετίες τώρα, η ανθρωπότητα έχει καταφέρει να εξετάσει φωτογραφίες της Γης όπως φαίνεται από το διάστημα. Εικόνες από αυτήν την προοπτική δείχνουν ότι η Γη είναι μια σφαιρική μάζα, με γαλάζια ωκεάνια επιφάνεια, καφέ-πράσινες χερσαίες μάζες και καθαρή ατμόσφαιρα εκτός από την περίπτωση που η ορατότητα καλύπτεται από λευκά σύννεφα. Τέτοιες εικόνες αποκαλύπτουν επίσης ότι πέρα από τη Γη και την ατμόσφαιρά της είναι το απέραντο, μαύρο κενό του διαστήματος. Έχοντας κατά νου μια τόσο διαυγή εικόνα της Γης, δεν είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό ότι οι πόροι που είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση της ζωής περιορίζονται σε αυτούς που ήδη υπάρχουν στον πλανήτη. Δηλαδή, με μία κρίσιμη εξαίρεση - την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπεται συνεχώς από τον Ήλιο. Ένα μικρό κλάσμα αυτής της ηλιακής ενέργειας ακτινοβολεί στη Γη, θερμαίνει τον πλανήτη και οδηγεί στη φωτοσύνθεση. Με εξαίρεση το ηλιακό φως, ωστόσο, οι πόροι της Γης είναι εντελώς αυτοτελείς και πεπερασμένοι. Είναι αναμφισβήτητη πραγματικότητα ότι όλοι οι οργανισμοί πρέπει να έχουν συνεχή πρόσβαση σε πόρους που λαμβάνονται από το περιβάλλον τους. Τα φυτά και τα φύκια, για παράδειγμα, απαιτούν ηλιακό φως και ανόργανα θρεπτικά συστατικά, ενώ τα ζώα και τα ετεροτροφικά μικρόβια πρέπει να τρέφονται με τη ζωντανή ή νεκρή βιομάζα άλλων οργανισμών. Επειδή οι οργανισμοί τους πρέπει να τρέφονται κυρίως από το περιβάλλον, η έννοια μπορεί επίσης να επεκταθεί στα οικοσυστήματα στο σύνολό τους. Οι απαραίτητοι πόροι πρέπει να είναι διαθέσιμοι τουλάχιστον στις ελάχιστες ποσότητες που απαιτούνται για τη διατήρηση της ζωής και σε μεγαλύτερες ποσότητες σε οικοσυστήματα που αυξάνονται στη βιομάζα και την πολυπλοκότητα, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της διαδοχής. Η ίδια πραγματικότητα ισχύει για μεμονωμένους ανθρώπους, τις κοινωνίες μας και τα οικονομικά μας συστήματα. Όλοι οι άνθρωποι και οι επιχειρήσεις τους επιδοτούνται με τη συλλογή πόρων από το περιβάλλον (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που λαμβάνονται από οικοσυστήματα). Αυτές οι ανάγκες πρέπει να είναι διαθέσιμες στις ελάχιστες ποσότητες που απαιτούνται για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής και σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες σε οικονομικά συστήματα που αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου. Ένα προφανές συμπέρασμα είναι ότι τα οικονομικά και οικολογικά συστήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Πράγματι, αυτό είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Οι κύριες συνδέσεις μεταξύ των οικονομικών συστημάτων και του φυσικού κόσμου περιλαμβάνουν ροές πόρων από το περιβάλλον (συμπεριλαμβανομένων των οικοσυστημάτων) στην ανθρώπινη οικονομία, και αντιστάθμιση ροών από μη χρησιμοποιημένα υλικά, υποπροϊόντα και θερμότητα (αυτά αναφέρονται μερικές φορές ως απόβλητα) από οικονομία πίσω στο περιβάλλον. Συνδέονται με αυτές τις ανταλλαγές υλικών και ενέργειας είναι πολλά είδη ζημιών που προκαλούνται σε φυσικά και διαχειριζόμενα οικοσυστήματα. Οι ζημιές μπορεί να προκληθούν από διαταραχές που συνδέονται με τη συλλογή φυσικών πόρων, από εκπομπές ρύπων και από άλλους παράγοντες που σχετίζονται με ανθρωπογενείς δραστηριότητες, ιδίως εκείνες που συμβαίνουν σε βαριά βιομηχανικές οικονομίες.