Η επιβίωση των διονυσιακών λατρευτικών στοιχείων στους Γενίτσαρους και τις Μπούλες της Νάουσας
Ο Διόνυσος, θεός του κρασιού, της βλάστησης, του θεάτρου αλλά και των μυστηρίων, λατρεύτηκε στον αρχαίο ελληνικό κόσμο μέσα από γιορτές με τραγούδι, χορό, και πομπές όσο κανείς άλλος θεός. Η μεταμφίεση κατά τη διάρκεια των εορτών του, ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της τελετουργίας και υιοθετήθηκε σχεδόν...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24725 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ο Διόνυσος, θεός του κρασιού, της βλάστησης, του θεάτρου αλλά και των μυστηρίων, λατρεύτηκε στον αρχαίο ελληνικό κόσμο μέσα από γιορτές με τραγούδι, χορό, και πομπές όσο κανείς άλλος θεός. Η μεταμφίεση κατά τη διάρκεια των εορτών του, ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της τελετουργίας και υιοθετήθηκε σχεδόν σε κάθε λατρευτική εκδήλωση προς τιμήν του θεού. Τα σύμβολα που χρησιμοποιήθηκαν στη Διονυσιακή λατρεία, ήταν πολλά και καθένα απ’ αυτά φανέρωνε τις διαφορετικές όψεις του θεού, τόσο έντονα και γλαφυρά, ώστε στο πέρασμα των αιώνων τα ταυτιστούν με εκείνον και παρόλο που αφομοιώθηκαν από την Χριστιανική θρησκεία, να συνεχίζουν να απαντώνται σε παραδοσιακά έθιμα που τελούνται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ειδικά στην περίοδο της αποκριάς, η μάσκα που τόσο συνδέθηκε με τον Διόνυσο, είναι το απαραίτητο στοιχείο κάθε λαϊκού δρώμενου με τους συμμετέχοντες να την χρησιμοποιούν προκειμένου να αποκρύψουν την ταυτότητα τους και να ντυθούν μια διαφορετική προσωπικότητα. Ένα από τα αποκριάτικα έθιμα που αναβιώνει κάθε χρόνο στη Νάουσα, φαίνεται να έρχεται από την τουρκοκρατία αλλά με στοιχεία που διακρίνονται για τον διονυσιακό τους χαρακτήρα.
Η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναλύσει και να ερμηνεύσει τα διονυσιακά στοιχεία στο έθιμο «Γενίτσαροι και Μπούλες», αναγνωρίζοντας τα, κατά τη διάρκεια της τέλεσης του βορειοελλαδίτικου δρώμενου, αποκαλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο τη σύνδεση της λατρείας του θεού του κρασιού, με τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό. |
|---|