Η ηθική στην εκπαίδευση μέσα από το έργο του P. Freire, της M. Montessori και του A. S. Neill
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση εννοιών που σχετίζονται με την ηθική στην εκπαίδευση και ως αντικείμενο μελέτης επιλέχθηκε το έργο τριών εμβληματικών παιδαγωγών του περασμένου αιώνα. Ο Paulo Freire, η Maria Montessori και ο Alexander Sutherland Neill ανέδειξαν τη χειραφετητική διάστα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2023
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24679 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση εννοιών που σχετίζονται με την ηθική στην εκπαίδευση και ως αντικείμενο μελέτης επιλέχθηκε το έργο τριών εμβληματικών παιδαγωγών του περασμένου αιώνα. Ο Paulo Freire, η Maria Montessori και ο Alexander Sutherland Neill ανέδειξαν τη χειραφετητική διάσταση της εκπαίδευσης και συμφωνούν ότι εκείνη είναι που συνοψίζει τις αρχές μιας ηθικής εκπαίδευσης. Η εργασία εκκινεί από αυτή την παραδοχή και διαιρείται πρακτικά σε πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή γύρω από την εξέλιξη των παιδαγωγικών ιδεών προκειμένου να εντοπιστεί το χρονικό πλαίσιο στο οποίο συναντάμε τους παιδαγωγούς που επιλέχθηκαν για μελέτη. Γίνεται αντιληπτό ότι οι παιδαγωγικές θεωρίες εξελίσσονται συμπεριλαμβάνοντας ολοένα και περισσότερο την έννοια της αυτονομίας και της ελευθερίας. Αναδεικνύεται, επίσης, η σημασία της ανάπτυξης κριτικής σκέψης. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η έννοια της ηθικής, η σύνδεσή της με την εκπαίδευση και τη χειραφέτηση. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύεται το έργο των παιδαγωγών, οι απόψεις τους για την εκπαίδευση και εντοπίζονται ηθικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η εκπαίδευσή τους είναι χειραφετητική. Επιβεβαιώνεται η παραδοχή ότι η εκπαίδευσή τους προσανατολίζεται στο να οδηγεί σε μια ουσιαστική αφύπνιση, μια αναζήτηση του τι είναι, γιατί είναι καλύτερο και για ποιον, επιτρέποντας κατ’ αυτό τον τρόπο στους/στις εκπαιδευόμενους/ες να λάβουν συνείδηση της ατομικότητας και της ελευθερίας τους. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται μια σύνοψη των βασικών συγκλίσεων και αποκλίσεων της σκέψης τους. Στο πέμπτο κεφάλαιο αναλύονται εκτενέστερα τρία βασικά ηθικά στοιχεία που εντοπίστηκαν στο έργο τους, με σκοπό να τονιστεί η σημασία τους για την ηθική εκπαίδευση.
Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι εκείνο που θέλησαν να αλλάξουν οι παιδαγωγοί ήταν ο τρόπος αντιμετώπισης του άλλου. Πέραν της χειραφέτησης ανέδειξαν ένα είδος φιλοσοφικού και δημοκρατικού διαλόγου που σήμερα φαίνεται να λείπει από την εκπαίδευση. |
|---|