Η επίδραση της αυτοσυμβατότητας στην αρμοστικότητα μικρών πληθυσμών - Αδαμοπούλου, Ειρήνη (2023)
Η αυτοασυμβατότητα είναι μία γενική ονομασία για διάφορους γενετικούς μηχανισμούς στα αγγειόσπερμα, τα οποία στην πλειοψηφία τους είναι ερμαφρόδιτα. Οι μηχανισμοί αυτοί έχουν αναπτυχθεί πλέον σε πολλά είδη και εμποδίζουν την αυτογονιμοποίηση και με αυτόν το τρόπο ενθαρρύνουν την διασταύρωση και την αλλογονιμοποίηση. Οι ανθρώπινες πιέσεις που ασκούνται στις μέρες μας στο περιβάλλον δημιουργούν μικρούς πληθυσμούς, οι οποίοι όπως είναι φυσικό διατρέχουν κίνδυνο επιβίωσης, ενώ μειώνεται η αρμοστικότητά τους, καθώς και υπάρχουν διάφορες γενετικές αλλαγές που μεταβάλλουν το σύστημα αναπαραγωγής των φυτών (από αυτοασυμβατό σε αυτοσυμβατό). Ποιες είναι οι επιδράσεις του συστήματος αυτοασυμβατότητας σε μικρούς και κατακερματισμένους πληθυσμούς; Στη συγκεκριμένη εργασία θα ασχοληθούμε με αυτόν τον αναπαραγωγικό μηχανισμό που αναπτύσσουν τα ερμαφρόδιτα φυτά καθώς και με τη μελέτη της γαμετοφυτικής ασυμβατότητας (GSI) σε σύγκριση με σύστημα τυχαίων διασταυρώσεων (panmixia) στο πλαίσιο μικρών και κατακερματισμένων πληθυσμών. Τα κυριότερα αποτελέσματα της εργασίας είναι ότι ο ομομικτικός εκφυλισμός είναι σχεδόν ίδιος για τους αυτοσυμβατούς και τους γαμετοφυτικούς πληθυσμούς όταν δεν λαμβάνουμε υπόψιν μας το χωρικό μοντέλο. Όταν όμως στην συνέχεια λαμβάνεται υπόψιν, τότε η αρμοστικότητα μειώνεται και για τα δύο συστήματα αναπαραγωγής σε σχέση με έναν πανμικτικό οργανισμό. Επίσης παρατηρείται ότι ο πληθυσμός της GSI έχει μεγαλύτερη αρμοστικότητα σε αυτήν την περίπτωση. Επιπλέον, αυτή η αύξηση παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ίδιο ισχύει και για τον ομομικτικό εκφυλισμό και την ουδέτερη διαφοροποίηση (αποτελεσματικός αριθμός αλληλόμορφων και παρατηρούμενη ετεροζυγωτία).