Σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου και αντιοξειδωτική τους δράση
Είναι ευρέως αποδεκτό, πως η νανοτεχνολογία αποτελεί την επιστήμη απο την οποία διέπεται η παραγωγή νανοσωματιδίων στην νανοκλίμακα με χαρακτηριστικές ιδιότητες. Φαινέται πως λαμβάνει χώρα όχι μόνο σε επιστημονικούς κλάδους, αλλά και σε πολλές βιομηχανικές μοναδες, δεδομένου του υψηλόυ χρηματικού π...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24214 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Είναι ευρέως αποδεκτό, πως η νανοτεχνολογία αποτελεί την επιστήμη απο την οποία διέπεται η παραγωγή νανοσωματιδίων στην νανοκλίμακα με χαρακτηριστικές ιδιότητες. Φαινέται πως λαμβάνει χώρα όχι μόνο σε επιστημονικούς κλάδους, αλλά και σε πολλές βιομηχανικές μοναδες, δεδομένου του υψηλόυ χρηματικού ποσού που έχει επενδυθεί από αυτές. Θέμα της συγκεκριμένης εργασίας αποτελεί η σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου με χημική μέθοδο καθώς και η αντιοξειδωτική δράση των νανοσωματιδίων αυτών. Η εφαρμογή των νανοσωματιδίων αργύρου είναι ευρείας κλίμακας, καθώς πρόκειται για ένα πολύτιμο μέταλλο σχετικά φτηνό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποικιλία προϊόντων ενσωματώνοντας το ως νανοϋλικό. Τα νανοσωματίδια αργύρου κατακτούν ολοένα και περισσότερο έδαφος στον τομέα της βιοϊατρικής μηχανικής καθώς αποτελούν την τελευταία εξέλιξη στις αντιμικροβιακές και στις αντιοξειδωτικές εφαρμογές. Η χημική μέθοδος από την οποία προέκυψε η σύνθεση των νανοσωματιδίων αργύρου αποτελεί μία χημική αντίδραση σε ένα κλειστό σύστημα, στο οποίο εμπεριέχονται μια ή και περισσότερες πρόδρομες ουσίες διαλυμένες σε νερό. Αποτελεί μια μέθοδο φιλική προς το περιβάλλον, χαμηλού κόστους, καθώς και υψηλής κρυσταλικότητας. Για την σύνθεση των νανοσωματιδίων αργύρου χρησιμοποιήθηκαν εκτός απο την πρότυπη μέθοδο Α exp 2 και άλλες τρείς μέθοδοι ( A 3 days, μέθοδος Β, μέθοδος D) με παραλλαγές πάνω στα βήματα της πρότυπης, και ελέγχθηκε η παραγωγικότητα της κάθε μεθόδου ξεχωριστά μέσω της μέτρησης απορροφήσεων με φασματοφωτόμετρο. Όσον αφορά την αντιοξειδωτική δράση, αυτή προσδιορίστηκε μέσω της μεθόδου ABTS. Εν κατακλείδι, από την εφαρμογή των προαναφερθέντων μεθόδων φάνηκε να επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα ως προς τη σύνθεση των νανοσωματιδίων η μέθοδος D στην οποία τοποθετήθηκε ο άργυρος στη φιάλη μαζι με το TSC και το ΝαΒΗ4 πριν από τη θέρμανση. |
|---|