Η διαταραχή αυτιστικού φάσματος στο σύγχρονο κινηματογράφο: κινηματογραφικές αναπαραστάσεις σύμφωνα με τα διαγνωστικά χαρακτηριστικά του DSM-V
Οι κινηματογραφικές αναπαραστάσεις των αυτιστικών ατόμων στον κινηματογράφο, υπόκεινται σε συζητήσεις με έντονο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Ο προβληματισμός σχετικά με το αν αυτές οι αναπαραστάσεις είναι ακριβείς ή όχι, σχετίζεται με το ερώτημα αν μπορούν να οδηγήσουν σε στερεότυπες αντιλήψεις...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2022
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/24191 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Οι κινηματογραφικές αναπαραστάσεις των αυτιστικών ατόμων στον κινηματογράφο, υπόκεινται σε συζητήσεις με έντονο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Ο προβληματισμός σχετικά με το αν αυτές οι αναπαραστάσεις είναι ακριβείς ή όχι, σχετίζεται με το ερώτημα αν μπορούν να οδηγήσουν σε στερεότυπες αντιλήψεις σχετικά με την διαταραχή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι να μελετήσει εάν οι αναπαραστάσεις ατόμων με διαταραχή αυτιστικού φάσματος, συνάδουν με τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-V.
Ειδικότερα οι επιμέρους στόχοι της έρευνας , είναι να διαπιστώσει εάν οι χαρακτήρες πληρούν τα κριτήρια που θέτουν την διάγνωση για την ΔΑΦ κατά το DDM-V, εάν οι θεατές εκτίθενται σε στερεότυπα που ακολουθούν την διαταραχή και να διερευνηθεί το επίπεδο λειτουργικότητας των χαρακτήρων. Το νόημα που προκύπτει από τα ευρήματα, συζητιέται σε σχέση με την πιθανή εκπαιδευτική αξία που μπορεί να έχουν οι κινηματογραφικές αναπαραστάσεις για το κοινό. Το δείγμα της έρευνας αποτελείται από δεκατρείς ταινίες, οι οποίες αναδεικνύουν δεκαπέντε διαφορετικούς χαρακτήρες με ΔΑΦ. Οι ταινίες χρονολογούνται από το 2013 έως και το 2020. Κατά την ανάλυση των δεδομένων, επιλέχθηκε μια μικτή μέθοδος. Αρχικά υλοποιήθηκε ανάλυση περιεχομένου για τις αναπαραστάσεις των ταινιών, και τα ευρήματα παρουσιάστηκαν μέσω περιγραφικής στατιστικής, συμπληρώνοντας ουσιαστικά την επιλογή της ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου ως βασική μέθοδο στην διεξαγωγής της παρούσας εργασίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, οι κινηματογραφικοί χαρακτήρες με ΔΑΦ φαίνεται να πληρούν με ακρίβεια τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-V. Η πλειοψηφία των αναπαραστάσεων αφορά νεαρούς, λευκούς άνδρες, και πολλοί από αυτούς παρουσιάζουν ιδιαίτερες δεξιότητες και ταλέντα. Ακόμα, οι περισσότεροι είναι λεκτικοί χαρακτήρες με υψηλή λειτουργικότητα. Μετά τη μελέτη των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε ότι, παρόλο που τα στερεότυπα ήταν εμφανή στο δείγμα, ο κινηματογράφος θα μπορούσε να έχει και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, κυρίως όσο αφορά πληροφόρηση και ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού. |
|---|