Συνεργασία σχολείου και οικογένειας παιδιών με διαταραχή αυτιστικού φάσματος
Στη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα, είναι επιτακτική η ανάγκη ενός επαναπροσδιορισμού του ρόλου του σχολείου, με έναν περισσότερο κοινωνικό προσανατολισμό. Σημαντικό στοιχείο στην κατεύθυνση αυτή, διαδραματίζει η συνεργασία σχολείου-οικογένειας. Η παρούσα έρευνα πραγματεύεται την ανάλυση της...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24189 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα, είναι επιτακτική η ανάγκη ενός επαναπροσδιορισμού του ρόλου του σχολείου, με έναν περισσότερο κοινωνικό
προσανατολισμό. Σημαντικό στοιχείο στην κατεύθυνση αυτή, διαδραματίζει η συνεργασία σχολείου-οικογένειας. Η παρούσα έρευνα πραγματεύεται την ανάλυση της συνεργατικής σχέσης και της επικοινωνίας μεταξύ εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης (ΕΑΕ)και γονέων παιδιών με διαταραχή αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) και εξέτασε την αυτοαποτελεσματικότητα των δύο πληθυσμών. Στην έρευνα έλαβαν μέρος συνολικά 60 εκπαιδευτικοί ΕΑΕ και 60 γονείς παιδιών με ΔΑΦ, μέσω αυτοσυμπληρούμενων ερωτηματολογίων, ενός αυτοσχέδιου ερωτηματολογίου, της κλίμακας για τη συνεργασία σχολείου-οικογένειας και της κλίμακας της αυτοαποτελεσματικότητας. Τα ευρήματα έδειξανότι γονείς κι εκπαιδευτικοί υποστήριξαν ότι πρέπει να υφίσταται ανταλλαγή πληροφοριών
μεταξύ σχολείου και οικογένειας και ότι η συνεργασία μεταξύ τους πρέπει να υλοποιείται συστηματικά. Οι εκπαιδευτικοί αν και δήλωσαν ικανοποιημένοι από τη συνεργασία τους με τους γονείς και τη γενικότερη σχέση τους, παρουσιάστηκαν λιγότερο ικανοποιημένοι από την επικοινωνία μεταξύ τους. Παράλληλα, οι γονείς φάνηκε να είναι περισσότερο ικανοποιημένοι από την συνεργασία και την επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς και χαρακτηρίζουν την γενικότερη συνεργασία τους ως πιο θετική. Οι δύο ομάδες παρουσίασαν υψηλό επίπεδο αυτοαποτελεσματικότητας με τους γονείς να τοποθετούνται ελαφρώς υψηλότερα. Τα δημογραφικά στοιχεία των εκπαιδευτικών δε φάνηκε να επηρεάζουν τις απόψεις τους ως προς την σχέση τους με τους γονείς και την αυτοαποτελεσματικότητα τους. Ωστόσο, το μορφωτικό επίπεδο των γονέων επηρέασε τις απόψεις τους για την αυτοαποτελεσματικότητα τους στη διαχείριση καταστάσεων, με τους αποφοίτους βασικής εκπαίδευσης να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με το υπόλοιπο δείγμα. Το γενικό συμπέρασμα της μελέτης έδειξε ότι οι γονείς είναι πιο θετικοί στην συνεργασία σχολείου-οικογένειας και εμφανίζονται πιο αποτελεσματικοί στο χειρισμό απρόοπτων καταστάσεων και δυσκολιών που ανακύπτουν. |
|---|