Η αφήγηση ως μέσο ανάπτυξης της περιβαλλοντικής συνείδησης των παιδιών προσχολικής ηλικίας στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης - Ζερβού, Καθολική (2022)
Στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης, ο περιβαλλοντικός εγγραμματισμός είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία ευαισθητοποιημένων και ενεργών πολιτών αναφορικά με τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Η απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων και στάσεων που σχετίζονται με την ανάπτυξη του περιβαλλοντικού εγγραμματισμού των ατόμων είναι μία διαδικασία που αρχίζει από την πρώιμη παιδική ηλικία. Για το λόγο αυτό, η πρώιμη περιβαλλοντική εκπαίδευση έχει λάβει ιδιαίτερη προσοχή από τους μελετητές και τους εκπαιδευτικούς. Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που απευθύνονται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας οφείλουν να λαμβάνουν υπ’ όψιν τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά των παιδιών και να εφαρμόζουν αναπτυξιακά κατάλληλες πρακτικές στα προγράμματά τους. Λόγω των αρχών της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, οι οποίες υποστηρίζουν τη διαθεματική και διεπιστημονική προσέγγιση στην εκπαιδευτική πράξη, η περιβαλλοντική εκπαίδευση αξιοποιεί μία ποικιλία μεθόδων για να επιτύχει τους στόχους της. Μία από τις αναπτυξιακά κατάλληλες μεθόδους που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί της προσχολικής εκπαίδευσης είναι η μέθοδος της αφήγησης ιστοριών. Στην παρούσα εργασία διερευνάται ο ρόλος της αφήγησης στην ανάπτυξη της περιβαλλοντικής συνείδησης των παιδιών καθώς και η δυνατότητα αξιοποίησης της μυθολογίας σε ένα πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Τέλος, μέσω της παρούσας εργασίας παρουσιάζεται μία διδακτική πρόταση για το νηπιαγωγείο, η οποία αξιοποιεί έναν αρχαιοελληνικό μύθο με ιδιαίτερο περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, το μύθο του Ερυσίχθονα.