Αντιλήψεις εκπαιδευτικών για την υποστήριξη παιδιών με πένθος, στο πλαίσιο της εκπαίδευσης για την αειφόρο ανάπτυξη
Η παρούσα έρευνα πραγματεύεται το θέμα της διαχείρισης του πένθους στα παιδιά. Μελετήθηκαν πηγές που αναφέρονταν στο πώς τα παιδιά βιώνουν και κατανοούν τον θάνατο και το πένθος, καθώς και σχετικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στην παρούσα έρευνα επιχειρείται επίσης η...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/24133 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα έρευνα πραγματεύεται το θέμα της διαχείρισης του πένθους στα παιδιά. Μελετήθηκαν πηγές που αναφέρονταν στο πώς τα παιδιά βιώνουν και κατανοούν τον θάνατο και το πένθος, καθώς και σχετικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στην παρούσα έρευνα επιχειρείται επίσης η σύνδεση του θέματος με την εκπαίδευση για την αειφόρο ανάπτυξη.
Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με την υποστήριξη των παιδιών με πένθος. Ειδικότερα, διερευνήθηκε, αν οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν τρόπους αντιμετώπισης του πένθους σε παιδιά, με ποιους τρόπους αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί έναν/μία μαθητή/τρια με πένθος στην τάξη τους και αν αντιλαμβάνονται τις ανάγκες του. Η παρούσα έρευνα έγινε βάσει ποιοτικής ερευνητικής προσέγγισης και συγκεκριμένα μέσω ημιδομημένης συνέντευξης. Μετά το πέρας των συνεντεύξεων και, αφού έγινε η απομαγνητοφώνησή τους, ακολούθησε και η ανάλυση των δεδομένων με την τεχνική της θεματικής ανάλυσης.
Τα βασικά ευρήματα της έρευνας είναι ότι οι περισσότεροι/ες εκπαιδευτικοί παρατηρούν αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών πριν και μετά το συμβάν, καθώς τα παιδιά εκφράζουν θλίψη και θυμό. Επιπρόσθετα, οι εκπαιδευτικοί αναζήτησαν βοήθεια για την αντιμετώπιση των παιδιών με πένθος στην τάξη από βιβλιογραφία, στο διαδίκτυο, σε ειδικούς, αλλά και στην οικογένεια. Οι τεχνικές υποστήριξης που χρησιμοποιήσαν ήταν κυρίως ζωγραφιές και γράμματα «στο κουτί των αναμνήσεων», παραμύθια με θέμα το πένθος, παραδείγματα με ζώα και συζήτηση με όλα τα παιδιά στην τάξη, αλλά και κατ’ ιδίαν με τα παιδιά που πενθούσαν εκτός τάξης. Επίσης, πολλοί δήλωσαν πως απέφευγαν τη θεματολογία που είχε να κάνει με την οικογένεια και τη χρήση της λέξης μαμά ή μπαμπά, κατά περίπτωση. Τέλος, σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες αναφέρουν το θέμα της ελλιπούς κατάρτισης σε σχέση με το πένθος και την αντιμετώπισή του στην τάξη. |
|---|