Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα

Ένας από τους μεγαλύτερους γρίφους για επιστήμονες που επικρίνουν τις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης δημόσιου χρέους, ήταν γιατί οι «μη ορθές ιδέες» στην αντίδραση της Ε.Ε. στην κρίση, συνέχισαν να κυριαρχούν, τουλάχιστον στη συζήτηση, ακόμη και όταν οι παράγοντες της ΕΕ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Μετσάϊ, Κριστίνα
Άλλοι συγγραφείς: Μαρής, Γεώργιος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2022
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/23899
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
_version_ 1828461334105161728
author Μετσάϊ, Κριστίνα
author2 Μαρής, Γεώργιος
author_facet Μαρής, Γεώργιος
Μετσάϊ, Κριστίνα
author_sort Μετσάϊ, Κριστίνα
collection DSpace
description Ένας από τους μεγαλύτερους γρίφους για επιστήμονες που επικρίνουν τις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης δημόσιου χρέους, ήταν γιατί οι «μη ορθές ιδέες» στην αντίδραση της Ε.Ε. στην κρίση, συνέχισαν να κυριαρχούν, τουλάχιστον στη συζήτηση, ακόμη και όταν οι παράγοντες της ΕΕ έχουν τροποποιήσει τις πρακτικές τους με τρόπους που δεν ταιριάζουν πάντα με αυτές τις ιδέες. Οι ορδοφιλελεύθερες ιδέες αναφέρουν την αξία της κουλτούρας σταθερότητας για την Ευρωζώνη, που προωθούνται από τη Γερμανία, συνεχίζουν να κυριαρχούν στη συζήτηση για την πολιτική της Ευρωζώνης (Howarth, Rommerskirchen 2013), παρόλο που οι ηγέτες των κρατών μελών στο Συμβούλιο άρχισαν να μιλούν για ανάγκη για ανάπτυξη το 2012 και στη συνέχεια για ευελιξία το 2014. Επιπλέον, παρόλο που η λιτότητα, το σύνθημα από το 2010 έως το 2013, απορρίφθηκε από το διάλογο καθώς η Ευρωζώνη κινδύνευε με αποπληθωρισμό, οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές ιδέες στις οποίες στηρίχτηκε, διατηρήθηκαν (Blyth 2013)με τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση να γίνεται στη συνέχεια, ιδίως για τις χώρες που κινδυνεύουν να παραβιάσουν τους κανόνες της Ευρωζώνης. Τέλος, παρά το γεγονός ότι ο διάλογος των υπερεθνικών παραγόντων της ΕΕ, όπως η ΕΚΤ και η Επιτροπή, επανέλαβε επανειλημμένα τις μακροχρόνιες (κακές) ιδέες, αυτοί οι παράγοντες επανερμήνευσαν σταδιακά τους κανόνες που διέπουν την Ευρωζώνη ως απάντηση σε προβλήματα αποτελεσματικότητας και απόδοσης της πολιτικής. Παρόλο που η ΕΚΤ υποστήριξε σταθερά ότι ήταν πιστή στην εντολή της, επανερμήνευσε ριζικά αυτή την εντολή καθώς από την άρνηση ότι θα μπορούσε ποτέ να είναι δανειστής έσχατης ανάγκης (LOLR) πλησίαζε ολοένα και περισσότερο μέσω ολοένα και πιο ανορθόδοξων πολιτικών, με αποκορύφωμα την ποσοτική χαλάρωση. Και παρά το γεγονός ότι ο λόγος της Επιτροπής αφορούσε αποκλειστικά την αναγκαιότητα δημοσιονομικής εξυγίανσης και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μεταξύ 2011 και 2014, παρείχε στα κράτη μέλη όλο και περισσότερες παρεκκλίσεις από τους κανόνες με την πάροδο του χρόνου (Schmidt 2015). Πώς εξηγούμε λοιπόν την ανθεκτικότητα των «κακών ιδεών» των παραγόντων της ΕΕ στην κρίση της Ευρωζώνης; Και το γεγονός ότι φαίνεται να υπάρχει μια αυξανόμενη αποσύνδεση μεταξύ του λόγου των φορέων της ΕΕ σχετικά με αυτές τις ιδέες και των πράξεων τους με την πάροδο του χρόνου; Γιατί, ειδικά υπό το φως της κρίσης του δημόσιου χρέους του ευρώ, δεν υπήρξε καμία σημαντική αλλαγή στις ιδέες, είτε πίσω στον νεοκεϋνσιανισμό του μεταπολέμου, πέρα από τη φευγαλέα στιγμή το 2008-2009, είτε προς τα εμπρός σε κάτι νέο; Πώς εξηγούμε το γεγονός ότι ο νεοφιλελευθερισμός συνεχίζει να διαπερνά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται και μιλούν για το κράτος και την αγορά, ακόμα κι αν αυτό που κάνουν έχει αλλάξει σταδιακά με την πάροδο του χρόνου;
id oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-23899
institution Hellanicus
language el_GR
publishDate 2022
record_format dspace
spelling oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-238992022-06-24T08:41:23Z Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα Μετσάϊ, Κριστίνα Μαρής, Γεώργιος Διακυβέρνηση, Ανάπτυξη και Ασφάλεια στη Μεσόγειο Σύριζα οικονομική κρίση ΟΝΕ austerity reform politics Financial crises--Greece--21st century Economic development Greece Political parties--Greece State, The--Public opinion Ένας από τους μεγαλύτερους γρίφους για επιστήμονες που επικρίνουν τις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης δημόσιου χρέους, ήταν γιατί οι «μη ορθές ιδέες» στην αντίδραση της Ε.Ε. στην κρίση, συνέχισαν να κυριαρχούν, τουλάχιστον στη συζήτηση, ακόμη και όταν οι παράγοντες της ΕΕ έχουν τροποποιήσει τις πρακτικές τους με τρόπους που δεν ταιριάζουν πάντα με αυτές τις ιδέες. Οι ορδοφιλελεύθερες ιδέες αναφέρουν την αξία της κουλτούρας σταθερότητας για την Ευρωζώνη, που προωθούνται από τη Γερμανία, συνεχίζουν να κυριαρχούν στη συζήτηση για την πολιτική της Ευρωζώνης (Howarth, Rommerskirchen 2013), παρόλο που οι ηγέτες των κρατών μελών στο Συμβούλιο άρχισαν να μιλούν για ανάγκη για ανάπτυξη το 2012 και στη συνέχεια για ευελιξία το 2014. Επιπλέον, παρόλο που η λιτότητα, το σύνθημα από το 2010 έως το 2013, απορρίφθηκε από το διάλογο καθώς η Ευρωζώνη κινδύνευε με αποπληθωρισμό, οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές ιδέες στις οποίες στηρίχτηκε, διατηρήθηκαν (Blyth 2013)με τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση να γίνεται στη συνέχεια, ιδίως για τις χώρες που κινδυνεύουν να παραβιάσουν τους κανόνες της Ευρωζώνης. Τέλος, παρά το γεγονός ότι ο διάλογος των υπερεθνικών παραγόντων της ΕΕ, όπως η ΕΚΤ και η Επιτροπή, επανέλαβε επανειλημμένα τις μακροχρόνιες (κακές) ιδέες, αυτοί οι παράγοντες επανερμήνευσαν σταδιακά τους κανόνες που διέπουν την Ευρωζώνη ως απάντηση σε προβλήματα αποτελεσματικότητας και απόδοσης της πολιτικής. Παρόλο που η ΕΚΤ υποστήριξε σταθερά ότι ήταν πιστή στην εντολή της, επανερμήνευσε ριζικά αυτή την εντολή καθώς από την άρνηση ότι θα μπορούσε ποτέ να είναι δανειστής έσχατης ανάγκης (LOLR) πλησίαζε ολοένα και περισσότερο μέσω ολοένα και πιο ανορθόδοξων πολιτικών, με αποκορύφωμα την ποσοτική χαλάρωση. Και παρά το γεγονός ότι ο λόγος της Επιτροπής αφορούσε αποκλειστικά την αναγκαιότητα δημοσιονομικής εξυγίανσης και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μεταξύ 2011 και 2014, παρείχε στα κράτη μέλη όλο και περισσότερες παρεκκλίσεις από τους κανόνες με την πάροδο του χρόνου (Schmidt 2015). Πώς εξηγούμε λοιπόν την ανθεκτικότητα των «κακών ιδεών» των παραγόντων της ΕΕ στην κρίση της Ευρωζώνης; Και το γεγονός ότι φαίνεται να υπάρχει μια αυξανόμενη αποσύνδεση μεταξύ του λόγου των φορέων της ΕΕ σχετικά με αυτές τις ιδέες και των πράξεων τους με την πάροδο του χρόνου; Γιατί, ειδικά υπό το φως της κρίσης του δημόσιου χρέους του ευρώ, δεν υπήρξε καμία σημαντική αλλαγή στις ιδέες, είτε πίσω στον νεοκεϋνσιανισμό του μεταπολέμου, πέρα από τη φευγαλέα στιγμή το 2008-2009, είτε προς τα εμπρός σε κάτι νέο; Πώς εξηγούμε το γεγονός ότι ο νεοφιλελευθερισμός συνεχίζει να διαπερνά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται και μιλούν για το κράτος και την αγορά, ακόμα κι αν αυτό που κάνουν έχει αλλάξει σταδιακά με την πάροδο του χρόνου; 2022-06-09T12:30:09Z 2022-06-09T12:30:09Z 2021-12-31 http://hdl.handle.net/11610/23899 el_GR Default License 61 σ. application/pdf Ρόδος
spellingShingle Σύριζα
οικονομική κρίση
ΟΝΕ
austerity
reform
politics
Financial crises--Greece--21st century
Economic development
Greece
Political parties--Greece
State, The--Public opinion
Μετσάϊ, Κριστίνα
Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα
title Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα
title_full Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα
title_fullStr Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα
title_full_unstemmed Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα
title_short Οικονομική κρίση και ιδέες: η περίπτωση διακυβέρνησης του Σύριζα
title_sort οικονομική κρίση και ιδέες η περίπτωση διακυβέρνησης του σύριζα
topic Σύριζα
οικονομική κρίση
ΟΝΕ
austerity
reform
politics
Financial crises--Greece--21st century
Economic development
Greece
Political parties--Greece
State, The--Public opinion
url http://hdl.handle.net/11610/23899
work_keys_str_mv AT metsaïkristina oikonomikēkrisēkaiideesēperiptōsēdiakybernēsēstousyriza