Βιώσιμη διαχείριση πόλεων και η περιβαλλοντική τους διάσταση. Μελέτη περίπτωσης: η πόλη της Χίου
Οι πόλεις αποτελούν πολύπλοκα ετερογενή οικοσυστήματα που συνδυάζουν το αστικό με το φυσικό περιβάλλον. Στις πόλεις υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού ενώ διενεργούνται διάφορες ανθρωπογενείς δραστηριότητες που ασκούν πιέσεις στο φυσικό περιβάλλον που τις περιβάλλει. Παράλληλα για να μπορέσουν οι...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/23827 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Οι πόλεις αποτελούν πολύπλοκα ετερογενή οικοσυστήματα που συνδυάζουν το αστικό με το φυσικό περιβάλλον. Στις πόλεις υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού ενώ διενεργούνται διάφορες ανθρωπογενείς δραστηριότητες που ασκούν πιέσεις στο φυσικό περιβάλλον που τις περιβάλλει. Παράλληλα για να μπορέσουν οι πόλεις να καλύψουν τις ανάγκες τους σπαταλούν πόρους και ενέργεια με συνέπεια να δημιουργούνται πολλά περιβαλλοντικά προβλήματα που αφορούν την ρύπανση της ατμόσφαιρας, την μόλυνση των υδάτινων αποδεκτών, την αύξηση εκπομπών αερίων του CO2, την μείωση των χώρων πρασίνου κ.α. Για να μπορέσουν οι πόλεις να γίνουν πιο βιώσιμες πρέπει να γίνει ριζική αλλαγή στο τρόπο διαχείρισης των περιβαλλοντικών ,κοινωνικών και οικονομικών θεμάτων που αφορούν το αστικό περιβάλλον. Η βιώσιμη ανάπτυξη και διαχείριση των πόλεων αποτελεί πλέον μονόδρομο. Η παρούσα εργασία εστιάζει στα θέματα που αφορούν την βιώσιμη διαχείριση των πόλεων μέσω της μελέτης και ανάλυσης όλων των επιμέρους συνιστωσών που απαρτίζουν την βιώσιμη ανάπτυξη. Επιλέχθηκε να μελετηθεί ως μελέτη περίπτωσης η πόλη της Χίου πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού.
Τα ελληνικά νησιά χαρακτηρίζονται από την γεωγραφική απομόνωση που
αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την τοπική οικονομική ανάπτυξη, από
τη χαμηλή ανθεκτικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων που είναι πιο
εύθραυστα σε αλλαγές που απειλούν την οικολογική τους ισορροπία και
από υπερεκμετάλλευση των πόρων και αλλαγή των χρήσεων γης προς
όφελος της τουριστικής ανάπτυξης. Επίσης στη πλειοψηφία των νησιών της
χώρας μας παρατηρείται έλλειψη οργανωμένου σχεδιασμού που τείνει να
αλλοιώσει την φυσιογνωμία του νησιωτικού χώρου |
|---|