Διεπιστημονική προσέγγιση της έννοιας της συνάρτησης με υπολογιστική σκέψη

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η διδασκαλία των συναρτήσεων σε τάξη της Β’ Γυμνασίου με χρήση αναπτυσσόμενων μοτίβων και προγραμματισμού. Στο θεωρητικό μέρος αρχικά παρουσιάζεται η έννοια της Υπολογιστικής σκέψης και οι συνιστώσες της. Στην συνέχεια γίνεται αναφορά στις συναρτήσεις και τ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Κοντέρ, Ελευθέριος
Άλλοι συγγραφείς: Φεσάκης, Γεώργιος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2022
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/23602
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η διδασκαλία των συναρτήσεων σε τάξη της Β’ Γυμνασίου με χρήση αναπτυσσόμενων μοτίβων και προγραμματισμού. Στο θεωρητικό μέρος αρχικά παρουσιάζεται η έννοια της Υπολογιστικής σκέψης και οι συνιστώσες της. Στην συνέχεια γίνεται αναφορά στις συναρτήσεις και την επιλεκτική ανασκόπηση ερευνών για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές και την αξιοποίηση των ΤΠΕ στην διδακτική της έννοιας της συνάρτησης. Το θεωρητικό μέρος ολοκληρώνεται με το λογισμικό GeoGebra και με διάφορες ενότητες των μοτίβων, όπως είναι «ΤΠΕ και Μοτίβα» και «Διεπιστημονικότητα και Μοτίβα» καταλήγοντας στην προβληματική. Σκοπός της έρευνας είναι η μελέτη του ρόλου που παίρνουν μέρος τα μοτίβα και ο προγραμματισμός στην διδακτική της έννοιας της συνάρτησης. Οι επιμέρους στόχοι της έρευνας έχουν χωριστεί σε 2 άξονες. Πρώτο άξονα αποτελεί η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας χρήσης των αυξητικών μοτίβων ως δραστηριότητα εισαγωγής στις συναρτήσεις, μέσω εφαρμογών του GeoGebra. Δεύτερο άξονα αποτελεί η συνεισφορά της ανάπτυξης της Υπολογιστικής σκέψης μέσα από τον προγραμματισμό, στην εκμάθηση των μαθητών ως προς την βαθύτερη κατανόηση της έννοια της συνάρτησης. Μέσα από την μελέτη περίπτωσης που πήραν μέρος πέντε μαθητές, με την υποστήριξη του καθηγητή – ερευνητή, ολοκληρώθηκε η προσπάθεια τους στην εύρεση κανόνα μέτρησης (συνάρτησης) των σχεδίων που δόθηκαν αλλα και της γραφικής τους αναπαράστασης μέσω προγραμματισμού. Τα λογισμικά και οι εφαργογές που χρησιμοποιήθηκαν, μέσω της οπτικοποίησης, βοήθησαν τους μαθητές να αναστοχαστούν τις λανθασμένες αντιλήψεις που είχαν από την παραδοσιακή διδασκαλία της συνάρτησης και να ανακαλύψουν την νέα γνώση. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι υποστηρικτικός και καθοδηγητικός, μέσα από παρεμβάσεις στο λογισμικό και στις έννοιες που αναδύονται κατα την διάρκεια της έρευνας.