Μένοντας σπίτι, μένουμε ασφαλείς;: η ενδοοικογενειακή βία με θύματα τα παιδιά σε περιόδους πανδημίας Covid-19 και ο ρόλος των εκπαιδευτικών - Τσατσαρώνη, Ιωάννα (2022)
Έπειτα από την εμφάνιση της πανδημίας Covid-19 και τη λήψη περιοριστικών μέτρων για την εξάλειψη της καταγράφηκε αυξητική τάση των περιστατικών σωματικής κακοποίησης παιδιών που φοιτούν στο δημοτικό με την πρόφαση της τιμωρίας πειθάρχησης. Ωστόσο, καθότι οι εκπαιδευτικοί είθισται να είναι οι πρώτοι παρατηρητές προειδοποιητικών σημαδιών κρίσης αλλά και συντελεστές μιας έγκαιρης παρέμβασης, παρατηρήθηκε πως το κλείσιμο του σχολείου στάθηκε εμπόδιο εντοπισμού και παρέμβασης σε παιδιά που διατρέχουν κίνδυνο, με τις αναφορές του σχολικού φορέα να μειώνονται αισθητά. Η ανά χείρας διπλωματική εργασία με τίτλο: «Μένοντας σπίτι, μένουμε ασφαλείς; Η ενδοοικογενειακή βία με θύματα τα παιδιά σε περιόδους πανδημίας Covid-19 και ο ρόλος των εκπαιδευτικών» λαμβάνει ως κύρια επιδίωξη τη διερεύνηση των διαστάσεων που έλαβε η ενδοοικογενειακή βία με θύματα τα παιδιά σε περιόδους πανδημίας Covid-19 και τον ρόλο που λαμβάνουν απέναντι στη συνθήκη αυτή οι εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Λαμβάνοντας υπόψιν το προϋπάρχουν θεωρητικό και ερευνητικό υπόβαθρο διαμορφώθηκαν ερευνητικά ερωτήματα που διερευνούν το επίπεδο των γνώσεων σε ζητήματα ενδοοικογενειακής παιδικής κακοποίησης των εκπαιδευτικών, τους τρόπους αντιμετώπισης περιστατικών με υποψία ή επιβεβαιωμένη κακοποίηση πριν και κατά τη διάρκεια πανδημίας Covid-19 και τις διαφορές στις γνώσεις, στάσεις, πρακτικές με βάση τα κοινωνικοδημογραφικά, εργασιακά και γνωστικά χαρακτηριστικά του δείγματος. Η συλλογή των θεωρητικών και ερευνητικών στοιχείων στηρίχθηκε ως επί το πλείστων στη χρήση ξενόγλωσσης-ελληνικής βιβλιογραφίας, πηγές από διάφορες ιστοσελίδες του διαδικτύου ενώ η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ερωτηματολόγιου, μέσω περιγραφικής και επαγωγικής στατιστικής ανάλυσης. Η εν λόγω ερευνητική μελέτη, σε συμφωνία με το θεωρητικό υπόβαθρο υπέδειξε πως η πανδημία Covid-19 επηρέασε την αύξηση της παιδικής ενδοοικογενειακής βίας (52,9%). Επίσης, παρατηρήθηκε, μεταξύ άλλων, πως οι γυναίκες εκπαιδευτικοί στην πλειονότητα τους θεωρούν ότι η πανδημία Covid-19 επηρέασε πολύ περισσότερο την αύξηση της ενδοοικογενειακής παιδικής κακοποίησης εν σχέση με τους άντρες στοιχείο που επηρεάζεται, ενδεχομένως, από την την αυξητική τάση που έχει λάβει η ενδοοικογενειακή βία σε βάρος, κατά κύριο λόγο, των γυναικών ποσοστό, που αγγίζει στην χώρα μας το 230%. Μάλιστα, οι γυναίκες σημειώνουν αισθητή διαφορά απόψεων έναντι των αρρένων συμμετεχόντων ως προς το ότι, σαφώς, η κλωτσιά και το δάγκωμα αποτελούν χαρακτηριστικά στοιχεία ενδοοικογενειακής σωματικής κακοποίησης. Επιπλέον, μεταξύ των μόνιμων και των αναπληρωτών διαπιστώθηκαν υπαρκτές διαφορές σχετικά με τον συχνότερα κυρίαρχο και αντιληπτό τύπο ενδοοικογενειακής παιδικής κακοποίησης με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς να εντοπίζουν την εκπαιδευτική παραμέληση ως τον συνηθέστερο τύπο ενδοοικογενειακής παιδικής παραμέλησης. Το εύρος των διαστάσεων της ενδοοικογενειακής παιδικής κακοποίησης σε περιόδους πανδημίας τόσο στην χώρα μας όσο και παγκοσμίως κρίνεται απαραίτητο να τεκμηριωθεί από περεταίρω ερευνητικά στοιχεία και μελέτες. Οι εκπαιδευτικοί διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην πρόληψη, αναγνώριση και αντιμετώπιση περιστατικών ενδοοικογενειακής παιδικής κακοποίησης στο χρονικό της πανδημίας, ωστόσο χρειάζεται νομική υποστήριξη και επιμορφώσεις.