Το τουριστικό παρατηρητήριο ως εργαλείο για βιώσιμη ανάπτυξη: η περίπτωση της Σύρου - Σαβρακίδης, Χαράλαμπος-Αχιλλέας (2022)
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού (WTO), η τουριστική δραστηριότητα θα συνεχίσει να αυξάνεται έως και 4,5% ετησίως, συνεισφέροντας έτσι και στη παγκόσμια οικονομία. H Ελλάδα είναι ένας σημαντικός τουριστικός προορισμός, ενώ ταυτόχρονα ο τουρισμός αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική δραστηριότητα για τη χώρα αφού η συνολική συμμετοχή στο ΑΕΠ φτάνει το 30,9% και η συνολική συμμετοχή στην απασχόληση το 25,9% του εργατικού δυναμικού, σύμφωνα με τον ΣΕΤΕ. Συνεισφέρει σε ένα μεγάλο, και συνεχώς αυξανόμενο βαθμό στη κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού (UNWTO) αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει περίπου το 5% των παγκόσμιων εκπομπών CO2, που παράγονται κυρίως από τις μεταφορές, αλλά και από τη λειτουργία των τουριστικών εγκαταστάσεων, όπως τα καταλύματα. Επιπροσθέτως, η ανεπαρκής ανάπτυξη του τουρισμού και οι ακατάλληλες δραστηριότητες μπορεί να είναι πολύ επιβλαβείς για τη βιοποικιλότητα σε ευαίσθητες περιοχές. Ακόμα, μπορεί να προκύψουν αρνητικές επιπτώσεις στην πολιτιστική κληρονομιά του τόπου όταν η διαχείριση των επισκεπτών (visitormanagement) είναι ελλιπής. Σε αυτή τη περίπτωση η σωστή περιβαλλοντική διαχείριση συνδέεται άμεσα με την βιώσιμη ανάπτυξη. Στη Διεθνή Διάσκεψη του Ρίο (1992) εμφανίστηκε η επιτακτική ανάγκη για αειφορική ανάπτυξη με στόχο τη προστασία του περιβάλλοντος καθώς και την αντιμετώπιση άλλων αναπτυξιακών προβλημάτων (οικονομικών, κοινωνικών). Στη παρούσα εργασία θα αξιολογηθεί η βιωσιμότητα της Ν. Σύρου, καθώς και ποια τα αποτελέσματα και οι επιπτώσεις της τουριστική δραστηριότητας στο νησί.