Προσθετική κατασκευή στην αλυσίδα εφοδιασμού ανταλλακτικών για τη ναυτιλία
Η ναυτιλιακή βιομηχανία χαρακτηρίζεται από εντατική χρήση εξοπλισμού και μηχανημάτων. Σε συνθήκες σκληρών και διαβρωτικών συνθηκών λειτουργίας, οι απαιτήσεις συντήρησης καθίστανται ιδιαίτερα κρίσιμες, επειδή ο χρόνος διακοπής λόγω βλάβης, έχει τουλάχιστον οικονομικές συνέπειες. Οι μηχανολογικές μο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/23431 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η ναυτιλιακή βιομηχανία χαρακτηρίζεται από εντατική χρήση εξοπλισμού και μηχανημάτων. Σε συνθήκες σκληρών και διαβρωτικών συνθηκών λειτουργίας, οι
απαιτήσεις συντήρησης καθίστανται ιδιαίτερα κρίσιμες, επειδή ο χρόνος διακοπής λόγω βλάβης, έχει τουλάχιστον οικονομικές συνέπειες. Οι μηχανολογικές μονάδες (γενικά) υπόκεινται σε βαθμιαία φθορά που καθιστά αναγκαία την προληπτική ή διορθωτική συντήρηση, απαιτώντας διαθεσιμότητα ανταλλακτικών. Η νέα τεχνολογία έχει ως στόχο να κάνει τη συντήρηση πιο αποτελεσματική και αποδοτική. Η διαθεσιμότητα ανταλλακτικών στο σημείο κατανάλωσης καθιστά απαραίτητη την ύπαρξη αποθέματος για γρήγορη ανταπόκριση στη ζήτηση. Η διατήρηση αποθέματος έχει κόστος (κυρίως σε κεφάλαιο, και σε ορισμένες περιπτώσεις σε διαθέσιμο χώρο). Η αλυσίδα εφοδιασμού ανταλλακτικών παίζει σημαντικό ρόλο στο να διατηρούνται σε καλή κατάσταση λειτουργίας τα ναυτιλιακά περιουσιακά στοιχεία.
Η μετατροπή των πληροφοριών σε ψηφιακή μορφή καθιστά ευκολότερη τη διατήρηση, την πρόσβαση και την κοινή χρήση (ψηφιοποίηση), μεταφέροντας τη βιομηχανία και την κατασκευή σε δεδομένα, οδηγώντας έτσι σε νέα επιχειρηματικά μοντέλα από το σχεδιασμό προϊόντων, κατασκευή, διανομή, μέχρι και την εξυπηρέτηση. Η προσθετική κατασκευή είναι μια διαφορετική τεχνολογία κατασκευής, σε αντίθεση με τη συμβατική, φέρνει νέες ευκαιρίες και οφέλη στην αλυσίδα εφοδιασμού ανταλλακτικών, επειδή επιτρέπει την αποκεντρωμένη κατασκευή σε μικρές παρτίδες, ελαχιστοποιώντας την ανάγκη διατήρησης αποθέματος, μειώνοντας παράλληλα τις καθυστερήσεις και το κόστος.
Όπως συμβαίνει με όλες τις τεχνολογικές αλλαγές, η εφαρμογή της προσθετικής κατασκευής θα αντιμετωπίσει εμπόδια, ατομικά, οργανωτικά, περιβαλλοντικά και τεχνικά, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται αναλόγως, προτού εμποδίσουν ή ακόμη και σταματήσουν την ψηφιακή αλλαγή στις επιχειρήσεις. Με την μελέτη της έρευνας σε άλλους τομείς με παρόμοια χαρακτηριστικά με τη ναυτιλία (πχ την αεροδιαστημική, άμυνα), μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με τα οφέλη που θα μπορούσε να αποφέρει η προσθετική κατασκευή στην αλυσίδα εφοδιασμού ανταλλακτικών για τη ναυτιλία. Είναι κατανοητό ότι τυχόν εμπειρίες που αποκτήθηκαν από την εισαγωγή μιας νέας τεχνολογίας, πριν εφαρμοστούν, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά της βιομηχανίας που πρόκειται να εφαρμοστεί (στην περίπτωσή μας ναυτιλία). Επίσης, το μεγαλύτερο μέρος των ερευνητικών εργασιών εξετάζουν την αλυσίδα εφοδιασμού ανάντη, χωρίς να δίνουν έμφαση στις ανάγκες, τις ιδιαιτερότητες και τους στόχους του τελικού χρήστη.
Ο γενικός σκοπός αυτής της εργασίας είναι όχι μόνο να επισημάνει τις δυνατότητες βελτιώσεων στη διαμόρφωση των αλυσίδων εφοδιασμού ανταλλακτικών στη ναυτιλιακή βιομηχανία, με παραγωγή σύμφωνα με την προσθετική μέθοδο, αλλά και να επισημαίνει τους παράγοντες που θα οδηγήσουν στην επιτυχή εισαγωγή της σε αυτόν τον κλάδο.
Η έρευνα στοχεύει στη διερεύνηση της δυνατότητας εισαγωγής της προσθετικής κατασκευής στην αλυσίδα εφοδιασμού ανταλλακτικών στη ναυτιλιακή βιομηχανία, προκειμένου να κατανοηθούν οι παράγοντες που διευκολύνουν και αυτούς που εμποδίζουν την αποδοχή και εφαρμογή της. Επιλέχθηκε η μέθοδος ερωτηματολογίου για τη συλλογή των αντιλήψεων των εμπλεκόμενων μερών. Στοχεύτηκαν δύο ομάδες για τις συνεντεύξεις, με αντίστοιχο ερωτηματολόγιο: η μία των τελικών χρηστών (άτομα επί πλοίου και το χερσαίο γραφείο: ιδιοκτήτες πλοίων, ναυτικοί, επιθεωρητές, μηχανικοί κ.λπ.) και μία άλλη που ξεκινά από την παραγωγή μέχρι να φτάσει το ανταλλακτικό στον τελικό χρήστη. Στη δεύτερη αυτή ομάδα περιελήφθησαν κατασκευαστές, υπεργολάβοι, περιφερειακοί ή τοπικοί διανομείς, προμηθευτές, και έμποροι.
Η μελέτη παρέχει μια αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και των παραγόντων για την επιτυχή εφαρμογή της προσθετικής κατασκευής στη ναυτιλιακή βιομηχανία, επισημαίνοντας τις απόψεις τόσο των τελικών χρηστών ανταλλακτικών, όσο και της διαδρομής στην αλυσίδα εφοδιασμού.
Η πρακτική αξία αυτής της εργασίας, εκτός από την εκτίμηση της ετοιμότητας του κλάδου να δεχθεί τη νέα αυτή τεχνολογία, είναι η επισήμανση των παραγόντων για την επιτυχή εφαρμογή στον κλάδο. |
|---|