Οι κοινωνικοί δρώντες ως υποκείμενα αφηγήσεων και προβολής των ατομικών τους ταυτοτήτων στο πλαίσιο της διενέργειας συνεντεύξεων μέσω της ποιοτικής έρευνας

Η έρευνα της παρούσας συνεισφοράς στρέφετε στους τρόπους με τους οποίους τα υποκείμενα ιδιοποιούνται την ταυτότητα και ταυτόχρονα τον κοινωνικό κόσμο τους, πως αυτοπροσδιορίζονται και με ποια μανιέρα κατασκευάζουν τα νοητικά, εννοιολογικά και θεωρητικά σχήματα που έχουν για τον εαυτό τους. Η σημαντι...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Μουρζίδου, Ελιζαβέτα
Άλλοι συγγραφείς: Ναγόπουλος, Νικόλαος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2022
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/23204
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η έρευνα της παρούσας συνεισφοράς στρέφετε στους τρόπους με τους οποίους τα υποκείμενα ιδιοποιούνται την ταυτότητα και ταυτόχρονα τον κοινωνικό κόσμο τους, πως αυτοπροσδιορίζονται και με ποια μανιέρα κατασκευάζουν τα νοητικά, εννοιολογικά και θεωρητικά σχήματα που έχουν για τον εαυτό τους. Η σημαντικότητα της ερευνητικής εργασίας έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι βασικό στοιχείο του πάζλ αποτελεί η σκιαγράφηση, των ιδεών, των ερμηνειών, των αντιλήψεων, των στάσεων, των αναπαραστάσεων των ίδιων υποκειμένων για τον εαυτό τους. Συγκεκριμένα και ειδικότερα εξετάζεται η αντίληψη του κάθε υποκειμένου για την αυτοεικόνα και την εαυτική ταυτότητα χωρίς να περιορίζεται στον Ελλαδικό χώρο ή σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, αλλά κυριαρχεί μια ιδιαίτερη ποικιλομορφία κοινωνικών δρώντων, ανεξάρτητος ηλικίας, φύλου, επαγγέλματος, εθνικότητας, θρησκείας, προσωπικότητας, πεποιθήσεων και άλλων βίο-ψυχοκοινωνικών γνωρισμάτων. Με άλλα λόγια επειδή το ζήτημα της ταυτότητας είναι ιδιαίτερα πολύπλευρο, σύνθετο, αντιφατικό και συσχετίζεται με στοιχεία διαφορετικής υφής, η έρευνα εφαρμόζει συγκεκριμένες κοινωνιολογικές οπτικές, αντλώντας υλικό από πολλές επιστημονικές παραδόσεις, επιστημονικές επιμιξίες και αταίριαστα θεωρητικά ζευγαρώματα. Η παρούσα συμβολή βασίστηκε κυρίως σε ερμηνευτικές – φαινομενολογικές μεθόδους καθώς και σε κονστρουξιονιστικές μεθόδους με την κριτική ανάλυση λόγου και την σημασία της γλώσσας στην κατασκευή του εαυτού. Μέσα από την παράδοση της ερμηνευτικής έγινε μια στροφή προς τη ποιότητα, δηλαδή η προσπάθεια κατανόησης των υποκειμένων με βάση τα δικά τους νοήματα. Εν΄ ολίγης το γενικότερο ερευνητικό ενδιαφέρον αφορά τα στυλ παρουσίασης και προβολής του εαυτού μέσω της αφήγησης ή με άλλα λόγια με ποιους τρόπους τα υποκείμενα τείνουν να απαντάνε στην ερώτηση «ποιος / ποια είσαι;» εν’ γένει.