Συνεκπαίδευση, εκπαιδευτική πολιτική και αναπηρία: η περίπτωση των μαθητών με ΔΕΠ-Υ
Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται προσπάθεια ανάδειξης των απόψεων, στάσεων, γνώσεων και νοηματοδοτήσεων των εκπαιδευτικών, γενικότερα για τους μαθητές με αναπηρία και ειδικότερα για τα παιδιά με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, καθώς επίσης και για τις προοπτικές συνεκπαί...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/23199 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται προσπάθεια ανάδειξης των απόψεων, στάσεων, γνώσεων και νοηματοδοτήσεων των εκπαιδευτικών, γενικότερα για τους μαθητές με αναπηρία και ειδικότερα για τα παιδιά με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, καθώς επίσης και για τις προοπτικές συνεκπαίδευσης στον χώρο της ελληνικής εκπαίδευσης. Αρχικά, παρουσιάζονται οι εννοιολογικές προσεγγίσεις της αναπηρίας εξελικτικά κατά το πέρασμα των δεκαετιών και οι διαφορετικές οπτικές γωνίες από τις οποίες αυτή θεάται. Έπειτα, γίνεται λόγος για την αναπηρία στον τομέα της εκπαίδευσης ειδικότερα, καθώς και στους τρόπους με τους οποίους αυτή προσεγγίζεται στο σχολικό χώρο και εν συνεχεία για τις προοπτικές συνεκπαίδευσης. Ακόμη, παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ως μίας βασικής μορφής αναπηρίας που συναντάται στα σχολεία. Τέλος, γίνεται προσπάθεια ανασύνθεσης της έννοιας της αναπηρίας, ντύνοντας την με τις προσωπικές αφηγήσεις, ως συμπλήρωμα ενός λόγου πέρα από τις ιδεολογικές περιχαρακώσεις. Στην έρευνα συμμετείχαν 13 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από τον χώρο της γενικής και της ειδικής αγωγής. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι α) κυριαρχεί το ιατρικό μοντέλο αναπηρίας στον χώρο της εκπαίδευσης, β) οι στάσεις των εκπαιδευτικών προς τους μαθητές με αναπηρία και πιο συγκεκριμένα για τους μαθητές με ΔΕΠ-Υ είναι θετικές, αλλά οι ίδιοι πιστεύουν ότι η συνεκπαίδευση δεν προωθείται από τον παρόν εκπαιδευτικό σύστημα, γ) η ουσιαστική εφαρμογή της συνεκπαίδευσης υπονομεύεται από την απουσία υλικοτεχνικών υποδομών, την έλλειψη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών φορέων, την αστοχία των αναλυτικών προγραμμάτων και την ανεπαρκή πολιτική του κράτους δ) οι επίλυση των παραπάνω δυσκολιών μπορεί να προωθήσει την ένταξη των μαθητών με αναπηρία στα ελληνικά σχολεία. |
|---|