Σύγκριση διαχείρισης επιλεγμένων ειδών σε τρεις προστατευόμενες περιοχές της Πελοποννήσου: όρος Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού, υγροτόπου Κοτυχίου - Στροφυλιάς και Χελμού - Βουραϊκού
Ο άνθρωπος από τη μέρα της ύπαρξής του στηρίζεται στο φυσικό περιβάλλον, όμως κατά τη τελευταία 100ετία παρατηρείται ραγδαία αύξηση του πληθυσμού με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται όλο και περισσότεροι φυσικοί πόροι. Οι άνθρωποι άρχισαν να κατανοούν τη σημασία που έχει το περιβάλλον και σταδιακά δημι...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Ο άνθρωπος από τη μέρα της ύπαρξής του στηρίζεται στο φυσικό περιβάλλον, όμως κατά τη τελευταία 100ετία παρατηρείται ραγδαία αύξηση του πληθυσμού με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται όλο και περισσότεροι φυσικοί πόροι. Οι άνθρωποι άρχισαν να κατανοούν τη σημασία που έχει το περιβάλλον και σταδιακά δημιούργησαν τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε να το προστατεύσουν. Οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν τα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ κατά τον 20ο αιώνα έχουμε και την εξάπλωσή της προστασίας των φυσικών πόρων. Σε εθνικό επίπεδο άργησe πολλά χρόνια να αναγνωριστεί και να προστατευτεί σωστά το φυσικό περιβάλλον, ενώ μόλις πριν από περίπου 6 χρόνια δημιουργήθηκαν φορείς όπου προστατεύουν τις φυσικές περιοχές και τα ζώα που ζουν σ΄αυτές. Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη διαχείριση που έχει γίνει σε επιλεγμένα είδη στις προστατευόμενες περιοχές της Πελοποννήσου. Συγκεκριμένα θα εστιάσουμε στις προστατευόμενες περιοχές Χελμού – Βουραϊκού, Όρους Πάρνωνα - Υγροτόπου Μουστού και υγρότοποι Κοτυχίου – Στροφυλιάς. Τα επιλεγμένα είδη αφορούν δύο θηλαστικά το τσακάλι και τη βίδρα που είτε προστατεύονται από νομοθεσία είτε βρίσκονται στο Κόκκινο βιβλίο απειλούμενων ειδών στην Ελλάδα..
Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν αφορούν τόσο σε επιστημονικά βιβλία όσο και στο διαδίκτυο. Οι πληροφορίες αυτές αποτελούν το θεωρητικό υπόβαθρο της εργασίας και συγκροτούν το μεγαλύτερο κομμάτι αυτής. Για την αναγνώριση και τα χαρακτηριστικά των περιοχών χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τις περιβαλλοντικές μελέτες που έγιναν στις προστατευόμενες περιοχές.
Μέσα από τη σύγκριση που έγινε μπορούμε να διακρίνουμε ότι όλοι οι φορείς ακολουθούν συγκεκριμένες οδηγίες. Όμως ο τρόπος υλοποίησης των οδηγιών αποτελείται από πολλές παραμέτρους που αυτές κατά κύριο λόγο στηρίζονται στους οικοτόπους των περιοχών αφού τα είδη αναπτύσσονται σε συγκεκριμένες περιοχές.Σημαντική ρόλο στην εργασία πεδίου έχει και το ανάγλυφο και η ορατότητα που προσφέρει η περιοχή. |
|---|