Γλωσσικοί κώδικες και πραγματολογικά στοιχεία στη ''Χιώτισσα εν Λεμεσώ κατά το 1821'' του Βασίλη Μιχαηλίδη

Η παρούσα εργασία παρουσιάζει τη μελέτη του γλωσσικού κώδικα και των πραγματολογικών στοιχείων που συνυπάρχουν και συγκροτούν τη σύνθεση του ποιήματος «Η Χιώτισσα εν Λεμεσώ, κατά το 1821» του Βασίλη Μιχαηλίδη. Η επιλογή του ποιητή να αξιοποιήσει το κυπριακό ιδίωμα στη δημιουργία του επικού ποιήματος...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Siveva, Steli
Άλλοι συγγραφείς: Χριστοδουλίδου, Λουίζα
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2022
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/22856
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η παρούσα εργασία παρουσιάζει τη μελέτη του γλωσσικού κώδικα και των πραγματολογικών στοιχείων που συνυπάρχουν και συγκροτούν τη σύνθεση του ποιήματος «Η Χιώτισσα εν Λεμεσώ, κατά το 1821» του Βασίλη Μιχαηλίδη. Η επιλογή του ποιητή να αξιοποιήσει το κυπριακό ιδίωμα στη δημιουργία του επικού ποιήματος, αλλά και τα διάχυτα, στους στίχους, πραγματολογικά στοιχεία αποτελούν θεμέλια της μοναδικότητας του έργου. Η εν λόγω εργασία συνιστά μελέτη του τρόπου συγγραφής του ποιήματος με βάση τη γλώσσα του έργου, καθώς και τις γλωσσικές πράξεις που επιτελούνται μεταξύ των ομιλούντων προσώπων του κειμένου. Εξετάζονται τα μικρότερα και, εν συνεχεία, μεγαλύτερα γλωσσικά συστατικά των στίχων (παρατήρηση, καταγραφή και μελέτη) και δίνεται έμφαση στην αφηρημένη και συμφραστική σημασία της δομής. Μέσα από την εξέταση της γλωσσικής διάρθρωσης, των αφηγηματικών τεχνικών αλλά και του νοηματικού περιεχομένου της «Χιώτισσας εν Λεμεσώ, κατά το 1821», αναδεικνύονται στοιχεία θεατρικότητας και προφορικότητας που προσδίδουν στο έργο ζωντάνια και παραστατικότητα. Η μελέτη των γλωσσικών πράξεων (Searle), η γλωσσική δείξη, η αναφορά και η συναγωγή, καθώς και η τήρηση ή παραβίαση των συνομιλιακών αρχών του Grice (1975), σε συνδυασμό με τη γραμματική δομή του γλωσσικού κώδικα, αλληλοεπιδρούν σε όλη την έκταση του κειμένου, τοποθετώντας τα επικοινωνιακά γεγονότα εντός ενός συγκεκριμένου πολιτισμικού και ιστορικού πλαισίου κοινωνικής δράσης.