Η καινοτομία της Αναγέννησης στην τέχνη μέσω των δύο μεγάλων ζωγράφων Leonardo da Vinci και Μιχαήλ Άγγελου: παιδαγωγικές εφαρμογές, ψηφιακό μουσείο
Η παρούσα Πτυχιακή Εργασία αποσκοπεί στη μελέτη του πολυδιάστατου κινήματος της Αναγέννησης, της αξιοσημείωτης συνεισφοράς των Leonardo da Vinci και Μιχαήλ Άγγελου σε αυτή την πολιτιστική αναγέννηση και της τεχνολογίας του ψηφιακού μουσείου στα πλαίσια των σύγχρονων εκπαιδευτικών προσεγγίσεων. Σε πρ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2022
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/22849 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα Πτυχιακή Εργασία αποσκοπεί στη μελέτη του πολυδιάστατου κινήματος της Αναγέννησης, της αξιοσημείωτης συνεισφοράς των Leonardo da Vinci και Μιχαήλ Άγγελου σε αυτή την πολιτιστική αναγέννηση και της τεχνολογίας του ψηφιακού μουσείου στα πλαίσια των σύγχρονων εκπαιδευτικών προσεγγίσεων. Σε πρώτο στάδιο, πραγματοποιήθηκε ευρεία βιβλιογραφική έρευνα σχετικά με την εννοιολογική προσέγγιση της Αναγέννησης, το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο έλαβε χώρα η Αναγέννηση, το γεγονός ότι το κίνημα της Αναγέννησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το κίνημα του ανθρωπισμού, τους καλλιτέχνες και τα έργα τέχνης που διακρίθηκαν εκείνη την περίοδο. Επιπλέον, στο πλαίσιο αυτής της πτυχιακής εργασίας, πραγματοποιήθηκε μία διεξοδική μελέτη σχετικά με τη συνεισφορά των δύο θρύλων της Αναγέννησης, των Leonardo da Vinci και Μιχαήλ Άγγελου στη ζωγραφική, καθώς επίσης και σε άλλους κλάδους των τεχνών και των επιστημών, όπως στη γλυπτική, στη μηχανική, στην αρχιτεκτονική και στην αεροδυναμική. Επιπλέον, περιλαμβάνεται μια διερευνητική μελέτη της εννοιολογικής προσέγγισης, της εφαρμογής και των συνεπειών της μουσειακής και πιο συγκεκριμένα της παιδαγωγικής των ψηφιακών μουσείων.Τα βασικότερα συμπεράσματα της εργασίας συσχετίζονται με τον αντίκτυπο των καινοτομιών της Αναγέννησης στην πολιτιστική εξέλιξη στο πέρασμα του χρόνου, οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Εξάγεται επίσης το συμπέρασμα πως η επαφή με τα αντικείμενα των μουσείων σε ένα ψηφιακό περιβάλλον δημιουργεί την επίδραση του «ανήκειν» και, ως εκ τούτου, της αυθεντικότητας του κόσμου. |
|---|