Η αρχαία αιγυπτιακή νεκρική λατρεία και η εξέλιξη της ταφικής φόρμουλας προσφοράς από τις αρχές του Παλαιού έως το τέλος του Μέσου Βασιλείου
Το άγχος του θανάτου και η βαθιά πίστη στην αθανασία της ψυχής θεωρούνται δικαιολογημένα δύο από τα βασικότερα και κεντρικότερα σημεία που συναντούμε στην πλειοψηφία των θρησκειών από την αρχαιότητα έως και σήμερα. Για τον αρχαίο αιγυπτιακό πολιτισμό, ο θάνατος δε θεωρούταν το τέλος της ζωής, αλλά έ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2021
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/22731 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Το άγχος του θανάτου και η βαθιά πίστη στην αθανασία της ψυχής θεωρούνται δικαιολογημένα δύο από τα βασικότερα και κεντρικότερα σημεία που συναντούμε στην πλειοψηφία των θρησκειών από την αρχαιότητα έως και σήμερα. Για τον αρχαίο αιγυπτιακό πολιτισμό, ο θάνατος δε θεωρούταν το τέλος της ζωής, αλλά ένα πέρασμα που θα οδηγούσε στην αθανασία της μεταθανάτιας ζωής και στη μεταμόρφωση του ατόμου σε ένα αιώνιο και αρχέγονο πνεύμα. Μέσα από την αρχαία αιγυπτιακή νεκρική γραμματεία που βρέθηκε εντός των ταφικών μνημείων μπορούμε να εισχωρήσουμε μέσα στο μυαλό των αρχαίων Αιγυπτίων και να πάρουμε μια μικρή γεύση από τους φόβους, τις ανησυχίες, τις ιδέες και τις ελπίδες που έτρεφαν απέναντι στο αναπόφευκτο και ανεξερεύνητο μυστήριο του θανάτου. Η πίστη στην αθανασία της ψυχής και η επίτευξη μιας αιώνιας ζωής υπήρξε ο απώτερος σκοπός κάθε αρχαίου αιγυπτιακού τελετουργικού που πραγματοποιούταν στα πλαίσια της καθημερινής νεκρικής λατρείας εντός του ταφικού οικοδομήματος. Η τελετή εναπόθεσης προσφορών και η απαγγελία της ταφικής φόρμουλας προσφοράς αποτελούσαν τη σημαντικότερη στιγμή της καθημερινής νεκρικής λατρείας και εκτελούταν από τους ιερείς, τους συγγενείς του νεκρού και τους επισκέπτες του τάφου. Οι προσφορές αυτές, όπως επίσης και η απαγγελία της αναθηματικής φόρμουλας εξασφάλιζαν στο νεκρό ιδιοκτήτη του τάφου όλες τις απαραίτητες προμήθειες που θα χρειαζόταν για να επιτύχει στο μακρινό και γεμάτο κινδύνους ταξίδι του, να επιβιώσει στον Άλλο Κόσμο και τέλος, να μεταμορφωθεί σε ένα αιώνιο και ευλογημένο πνεύμα. Πιο συγκεκριμένα, η ταφική φόρμουλα προσφοράς, η οποία αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως η «χέτεπ ντι νέσου» φόρμουλα και εξετάζεται στο τελευταίο μέρος της παρούσης εργασίας, παρόλο που από τις αρχές του Παλαιού έως και το τέλος του Μέσου Βασιλείου διατηρεί τη βασική τυποποιημένη της δομή, παρουσιάζει ορισμένες σημαντικές αλλαγές, οι οποίες γίνονται εύκολα αντιληπτές μέσα από τη μελέτη των ταφικών στηλών της κάθε περιόδου. |
|---|