Η επικοινωνία σχολείου οικογένειας στην περίοδο της κρίσης στην Ελλάδα: o ρόλος των γονέων - Μπότσης, Αριστοτέλης (2021)
Η γονεϊκή εμπλοκή (parental involvement) ή συμμετοχή των γονέων στην σχολική εκπαίδευση των παιδιών, όπως αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελεί αντικείμενο έρευνας όχι μόνο γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα μορφή συμπεριφοράς των γονέων και χαρακτηριστικό γνώρισμα των αποτελεσματικών σχολείων αλλά ειδικότερα φαίνεται να ασκεί ποικιλότροπη επίδραση στην ανάπτυξη του παιδιού. Η έννοια της εμπλοκής ή συμμετοχής ταυτίζεται σχεδόν με αυτή της συνεργασίας, προσδιορίζοντάς την ως απότοκο ποικιλόμορφων συμπεριφορών και μεθόδων, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο. Τα ζητήματα επικοινωνίας σχολείου-οικογένειας με αιχμή την γονεϊκή εμπλοκή βρίσκονται σε πολύ προχωρημένα επίπεδα ερευνών και τυγχάνουν ευρείας εφαρμογής σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Η ολόπλευρη ανάπτυξη, η πρόοδος και η σχολική επίδοση του μαθητή, βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με τους δύο σπουδαιότερους κοινωνικούς φορείς την οικογένεια και το σχολείο. H συνεργασία των δύο αυτών θεσμών αποτελεί αναγκαιότητα, αφού συνυπάρχουν στη ζωή του παιδιού για πολλά χρόνια, επηρεάζοντας καθοριστικά την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Η συντριπτική πλειοψηφία των ερευνών υποστηρίζει ότι ένα εκπαιδευτικό σύστημα έχει ευνοϊκά αποτελέσματα και το παιδί έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας, όταν οι γονείς συνεργάζονται με το σχολείο. Αποτελεί κοινή παραδοχή πως τα παιδιά μας καλούνται σήμερα να ζήσουν σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, όπου η τεχνολογία αναπτύσσεται ταχύτατα, μεταβάλλοντας καταιγιστικά αντιλήψεις, αξίες και τρόπους ζωής. Το μέλλον παρουσιάζει παραμέτρους αστάθειας κάτι που δεν συνέβαινε στο δικό μας παρελθόν και χαρακτηριστικά υψηλού βαθμού αβεβαιότητας καθώς και αδυναμία πρόβλεψης. Η παρούσα μελέτης αποτελεί μια προσπάθεια διερεύνησης των απόψεων των γονέων για την επικοινωνία και τις σχέσεις που έχουν με το σχολείο όπου φοιτά το παιδί τους, καθώς και πως αυτή διαμορφώνεται εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, επηρεάζοντας με τη σειρά της την ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας αποτελούν σημαντικές ενδείξεις ότι οι γονείς όχι μόνο επικοινωνούν με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου και το διευθυντή στην διάρκεια της οικονομικής ύφεσης που διανύει η χώρα, αλλά η επικοινωνία αυτή εμφανίζεται ενισχυμένη ποιοτικά, να υπάρχει σε υψηλά ποσοστά. Ταυτόχρονα επισημαίνεται η σταθερή βούληση και προθυμία των γονέων να συνδράμουν στη σχολική εκπαίδευση των παιδιών τους και να προσφέρουν εθελοντικά έργο στο σχολείο του παιδιού τους ιδιαίτερα στην κοινωνικοοικονομική κρίση, ίσως σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τις συνέπειές της στο σχολείο.