Η ρητορική της Δια Βίου Μάθησης και τα εμπειρικά δεδομένα της αγοράς εργασίας - Ρεκαλίδης, Χρήστος (2021)
Η Διά βίου Μάθηση (ΔβΜ) αποτελεί κεντρικό σημείο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για την προώθηση των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης παγκοσμίως αλλά και ως εγγύηση για τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και την ένταξη όλων των πολιτών στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Η εκπαίδευση ενηλίκων αποτελεί βασική συνιστώσα της ΔβΜ και περιλαμβάνει οποιαδήποτε εκπαιδευτική δραστηριότητα της τυπικής, μη τυπικής και άτυπης μάθησης μετά την ολοκλήρωση της βασικής εκπαίδευσης. Η συμμετοχή των ενηλίκων σε προγράμματα ΔβΜ συναρτάται με θετικά αποτελέσματα αλλά ταυτόχρονα επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Η εργασία υλοποιήθηκε με τη μέθοδο της βιβλιογραφικής επισκόπησης, μέσω της αναζήτησης στις βάσεις δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (E.E.), του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), της Eurostat, ERIC, Heal-Link και Google Scholar των όρων που αποτελούν λέξεις κλειδιά και θα είναι οι λέξεις «Διά Βίου Μάθηση», «Κίνητρα και Εμπόδια Συμμετοχής», «Αγορά Εργασίας» και «Εκπαίδευση και Κατάρτιση». Στην παρούσα μελέτη δόθηκε έμφαση στη ανάλυση του βαθμού που επηρεάζεται η συμμετοχή σε προγράμματα ΔβΜ από παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο που οργανώνονται τα συστήματα ΔβΜ στις χώρες που εξετάστηκαν, και με βάση τα δεδομένα στην αγορά εργασίας. Ειδικότερα, η επιλογή των χωρών πραγματοποιήθηκε ώστε να υλοποιηθεί μια συγκριτική και πολύπλευρη προσέγγιση των ερευνητικών ερωτημάτων. Οι χώρες που επιλέχθηκαν είναι η Δανία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ελλάδα και το Ην. Βασίλειο, ενώ αναλύθηκαν και τα ποσοστά της ΕΕ 28 (2013-2020) ως σημείο αναφοράς. Επίσης, εξετάστηκε πως επηρεάζεται η συμμετοχή με βάση τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα και με βάση την εργασιακή κατάσταση των ατόμων, αν δηλαδή είναι εργαζόμενοι/ες ή άνεργοι, αν απασχολούνται με ευέλικτες μορφές απασχόλησης, αλλά και ανάλογα με το επάγγελμα τους. Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν, πως υφίστανται σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις χώρες που μελετήθηκαν, ενώ, επίσης, αναδείχθηκαν σημαντικές αποκλίσεις ανάμεσα στις κατηγορίες των εργαζομένων. Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι/ες, όσες/οι απασχολούνται με ευέλικτες μορφές απασχόλησης και όσοι/ες ακολουθούν επαγγέλματα που απαιτείται μεγαλύτερος βαθμός δεξιοτήτων και προσόντων εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής.