Η Ιρλανδική κρίση: δράσεις, εμπειρίες και δομές
Αρχικά θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κρίση της Ιρλανδικής οικονομίας αφορούσε τον Ιδιωτικό τομέα της χώρας και όχι το δημόσιο. Πιο συγκεκριμένα η μετάδοση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 με την κατάρρευση της στεγαστικής αγοράς στις ΗΠΑ αλλά και με την χρεοκοπία της Lehman Brothers, αποτέλεσε τ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2021
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/22479 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Αρχικά θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κρίση της Ιρλανδικής οικονομίας αφορούσε τον Ιδιωτικό τομέα της χώρας και όχι το δημόσιο. Πιο συγκεκριμένα η μετάδοση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 με την κατάρρευση της στεγαστικής αγοράς στις ΗΠΑ αλλά και με την χρεοκοπία της Lehman Brothers, αποτέλεσε την κύρια αιτία της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος στην Ιρλανδία.
Επιπρόσθετα κατά την διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που είχε ξεσπάσει εμφανίστηκαν οι δομικές αδυναμίες της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης με την διαχείριση της κρίσης αλλά και την θωράκιση των οικονομιών από την πλευρά των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποτυγχάνει παταγωδώς. Σαν αποτέλεσμα χώρες όπως η Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία και η Ελλάδα να γίνουν τα πρώτα “ θύματα ̈, παρουσιάζοντας κάθε χώρα τα δικά της αίτια εμφάνισης της κρίσης.
Η οικονομία της Ιρλανδίας μπορεί να θεωρηθεί υγιής διότι από το 1990 και μετά ακολούθησε ένα μικροοικονομικό μοντέλο ανάπτυξης το οποίο είχε σαν στόχο την αύξηση της παραγωγικής δραστήριους προσελκύοντας εξαγωγικές επιχειρήσεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η ύπαρξη πολυεθνικών επιχειρήσεων πληροφορικής και χρηματοοικονομικών υπηρεσιών όπως Amazon και Apple, Dropbox, Ebay, Facebook, Paypal, Orancle3 (EMEA Headquarters) και άλλες, οι οποίες εγκαταστάθηκαν στην Ιρλανδία αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα της χώρας χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές των επιχειρήσεων, σταθερό πολιτικό περιβάλλον, φοροαπαλλαγές, υψηλό μορφωτικόεπίπεδο εργατικού δυναμικού και γενικότερα ένα ελεύθερο οικονομικό περιβάλλον .
Έτσι η Ιρλανδία, μια αγροτική χώρα με μικρή εσωτερική αγορά, με την στρατηγική που ακολουθήθησε για πολλά χρόνια, κατάφερε να αυξάνει το ΑΕΠ της κατά την περίοδο 1988 μέχρι την περίοδο που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση κατά μέσο όρο 6%6. Τέλος, με την εγκατάσταση διαφόρων πολυεθνικών εταιριών κατάφερε να γίνει μια εξαγωγική χώρα, με τις εξαγωγές της να υπολογίζονται πάνω από το 100% του ΑΕΠ της, ενώ αντίστοιχα σε άλλες χώρες της ΕΕ το ποσοστό αυτό να μην ξεπερνά το 35-40%.
Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η ανάλυση των πολιτικών αντιμετώπισης της τραπεζικής κρίσης στην Ιρλανδία, υπό το πρίσμα του κριτικού ρεαλισμού στην οικονομική επιστήμη. Αρχικά αναφέρονται τα γεγονότα - δράσεις που διαδραματίστηκαν κατά το χρονικό της κρίσης (χρονολόγιο της Ιρλανδικής κρίσης), στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εμπειρίες των ατόμων που πρωταγωνίστησαν, ενώ στο τέλος η δημιουργία δομών και αλλαγών που υπήρξαν ώστε να επέλθει η οικονομική ανάκαμψη μετά την κρίση. |
|---|