Σύγχρονα μέσα πληρωμών και το νομικό τους πλαίσιο - Καλυβιώτης, Ιωάννης (2021)
Η ανάγκη των ανθρώπων για την απόκτηση αγαθών ήταν πάντοτε ο πρωταρχικός του στόχος. Τα πρώτα χρόνια υπήρχε η ανταλλαγή σε είδος. Αργότερα η χρήση κάποιου πολύτιμου μετάλλου και ύστερα η χρήση χαρτονομίσματος ή πιστωτικής κάρτας. Η ιδέα της πιστωτικής κάρτας όπως την ξέρουμε σήμερα γεννήθηκε το 1949 σε ένα εστιατόριο στη Νέα Υόρκη. 1950 δημιουργήθηκε η πρώτη κάρτα από την diners club και στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Το πλαστικό χρήμα διακρίνεται σε πολλές κατηγορίες αλλά όλες έχουν σαν κοινό παρονομαστή να αναγράφουν στη μπροστινή θέση τον τίτλο της τράπεζας, τον οργανισμό παροχής, τον πολυψήφιο αριθμό, την ημερομηνία λήξης και το όνομα κατόχου. Στην πίσω όψη υπάρχει η μαγνητική λωρίδα και ένας τριψήφιος κωδικός ασφαλείας (CVV). Η πιστωτική κάρτα είναι ένα μέσο πληρωμής το οποίο δίνει τη δυνατότητα στον κάτοχο της να δανειστεί χρηματικά ποσά για αγορές τα οποία χρεώνονται στην κάρτα του και αυτός καλείται να τα εξοφλήσει μετά από διάστημα 30 έως 40 ημερών ειδάλλως του επιβάλλεται τόκος υπερημερίας. Η χρεωστική κάρτα δίνεται σε όσους πελάτες πιστεύει η τράπεζα πως δεν είναι αξιόπιστοι και έτσι η αγορά των προιόντων γίνεται με βάση το επιτρεπόμενο διαθέσιμο υπόλοιπο του λογαριασμού και την χρήση pin Τέλος υπάρχουν και οι προπληρωμένες κάρτες σε δύο μορφές την άυλη που είναι για αγορές εξ αποστάσεως και την πλαστική που μοιάζει με τις υπόλοιπες κάρτες και χρησιμοποιείται online σε καταστήματα αλλά και για ανάληψη. Εν κατακλείδι όλες οι κάρτες παρέχονται με βάση το νομικό πλαίσιο. Η νομική φύση της πιστωτικής κάρτας και οι συμβεβλημένες επιχειρήσεις σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης με τον εκδότη δεν θα πρέπει να αρκούνται μόνο στην επίδειξη της πιστωτικής κάρτας αλλά θα πρέπει και να συγκρίνει την υπογραφή του η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος της πιστωτικής του κάρτας.