Διαχείριση αποβλήτων στο πλοίο - Ζαβαντίας, Αλέξανδρος (2021)
O Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) αποτελεί τον μεγαλύτερο και σημαντικότερο ρόλο για τη δημιουργία και διαμόρφωση των προτύπων λειτουργίας θέτοντας ως κύριο στόχο την μείωση περιστατικών ρύπανσης. Για το λόγο αυτό ο ΙΜΟ έχει θεσπίσει διεθνείς κανονισμούς μέσω συμβάσεων οι οποίες αναδεικνύουν τους τρόπους διαχείρισης αποβλήτων και τα μέτρα αποφυγής θαλάσσιας ρύπανσης, δεδομένα που θα αναλυθούν στην παρούσα εργασία. Οι κανονισμοί αυτοί προβλέπουν τα μέσα και τον εξοπλισμό που πρέπει να διαθέτουν τα πλοία για τον σωστή και ενδεδειγμένη συλλογή, διαχείριση και επεξεργασία αποβλήτων που παράγονται σε αυτά καθώς και ένα σχέδιο δράσης των λιμένων για τη διαχείριση των αποβλήτων που δέχονται από τα πλοία. Ο σκοπός της εργασίας ήταν η παρουσίαση και μελέτη των τρόπων και μεθόδων διαχείρισης αποβλήτων στα πλοία εγκεκριμένων από τους διεθνείς οργανισμούς. Ακόμη, αναλύεται περιληπτικά η σύμβαση Marpol καθώς και τα Παραρτήματα I-VI. Τέλος, πραγματοποιήσαμε μία ετήσια μελέτη σε δύο τύπους πλοίων, ενός πετρελαιοφόρου και ενός κρουαζιερόπλοιου, και αναφέραμε τους μεθόδους διαχείρισης αποβλήτων αυτών των πλοίων, τις ποσότητες που παρήχθησαν και κάναμε μία σύγκριση των ποσοτήτων με τη διεθνή βιβλιογραφία. Συμπερασματικά, τα πλοία συμμορφώνονται με τους διεθνείς κανονισμούς και οι ποσότητες που μελετήθηκαν πάνω στα πλοία είναι ανάλογες με αυτές τις διεθνούς βιβλιογραφίας. Ωστόσο, δε παύουν ορισμένες κατηγορίες αποβλήτων να μην διαχειρίζονται σωστά ή να μη γνωρίζει το πλήρωμα να τις διαχειριστεί όπως θα αναφέρουμε παρακάτω.