Χαρακτήρες, σκηνικό και αφηγηματικές τεχνικές στο ελληνικό παιδικό και εφηβικό αστυνομικό μυθιστόρημα - Πλάτση, Ευδοξία-Μαρία (2021)
Φορμουλαϊκό θεωρείται το μυθιστόρημα εκέινο το οποίο κατά την αφήγηση ακολουθεί ένα σαφές και επαναλαμβανόμενο μοτίβο, ανάλογα με το είδος της ιστορίας. Το αστυνομικό μυθιστόρημα, και δη το ελληνικό παιδικό και εφηβικό που αποτελεί και το αντικείμενο μελέτης της παρούσας διπλωματικής εργασίας ανήκει στο είδος της φορμουλαϊκής λογοτεχνίας και επομένως ο εντοπισμός αυτής της φόρμουλας σε αυτού του είδος τα μυθιστορήματα καθίσταται αναγκαίος δεδομένου του ότι οι έρευνες που έχουν γίνει είναι λίγες σε σύγκριση κυρίως με τα αντίστοιχα μυθιστορήματα για ενήλικες. Γενικός σκοπός επομένως της μελέτης μας, είναι η συγκρότηση μιας τυπολογίας για το παιδικό και εφηβικό αστυνομικό μυθιστόρημα βασισμένη σε τρία σημαντικά σημεία ανάλυσης, τους χαρακτήρες, το σκηνικό και τις αφηγηματικές τεχνικές. Στο θεωρητικό πλαίσιο που αποτελεί το πρώτο μέρος της εργασίας μας γίνεται αναφορά στην έννοια, τα είδη και τα χαρακτηριστικά του φορμουλαϊκού μυθιστορήματος, στη συνέχεια παρουσιάζεται μια ιστορική αναδρομή στις απαρχές του αστυνομικού μυθιστορήματος ενώ στα επόμενα κεφάλαια αναλύονται οι χαρακτήρες, το σκηνικό και οι αφηγηματικές τεχνικές στην Παιδική και Εφηβική Λογοτεχνία. Στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως συντελείται και μια αναλυτική παρουσίαση του υποδείγματος δράσης της αστυνομικής λογοτεχνίας, ως αφηγηματικό σχήμα πλοκής. Τα παραπάνω σημεία ανάλυσης της λογοτεχνίας που μελετώνται εδώ εφαρμόζονται στο δεύτερο μέρος της έρευνας. Τέλος, το θεωρητικό πλαίσιο κλείνει με ένα κεφάλαιο στο οποίο δίνεται αναλυτικά η μεθοδολογία της έρευνας που ακολουθήθηκε για την εξέταση του πρωτογενούς υλικου και παρουσιάζονται επιπλέον και οι στόχοι της εργασίας. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας δίνεται η ανάλυση των αστυνομικών μυθιστορημάτων αναφορικά με την σύνταξη της τυπολογίας των παιδικών και εφηβικών αστυνομικών μυθιστορημάτων σχετικά με τους χαρακτήρες, το σκηνικό και τις αφηγηματικές τεχνικές. Η κατηγοριοποίηση που πραγματοποιήθηκε βοήθησε και οδήγησε παράλληλα στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων πάνω στο θέμα της εργασίας. Στο τέλος του δευτέρου μέρους συντάχθηκε ένα τέταρτο κεφάλαιο που αφορά στη σύγκριση ανάμεσα στους δύο συγγραφείς και εστιάζει τόσο στον τρόπο γραφής τους όσο και στη χρήση συγκεκριμένου τύπου φόρμουλας.