Επικοινωνία σχολείου – οικογένειας μέσω νέων τεχνολογιών κατά τη διάρκεια της παραμονής στο σπίτι λόγω COVID-19 - Κεσσοπούλου, Μαρία (2021)
Οι διαστάσεις που έλαβε η εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 επέφεραν την ανατροπή της σχολικής λειτουργίας και τη μετάβαση στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Η επικοινωνία σχολείου - οικογένειας, απαραίτητη για την ακαδημαϊκή και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού, επηρεάστηκε από την κατάσταση αυτή, αλλά εξυπηρέτησε, παράλληλα, και την τηλεκπαίδευση. Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αποτύπωση της διαδικασίας επικοινωνίας σχολείου – οικογένειας στα δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Ειδικότερα, οι στόχοι της μελέτης ήταν να ιχνηλατηθεί ο τρόπος και τα μέσα που υιοθετήθηκαν, τα θέματα που κυριάρχησαν, η συχνότητα της χρήσης των Τ.Π.Ε., η στάση των γονέων και των μαθητών/τριών απέναντι στον επιλεγμένο από το σχολείο τρόπο επικοινωνίας, ο ρόλος της αστικότητας της περιοχής του σχολείου και του μαθητικού δυναμικού στην επιλογή του τρόπου επικοινωνίας και η συμβολή της αυτοαποτελεσματικότητας του/της διευθυντή/ντριας για την καλύτερη διεκπεραίωση της επικοινωνίας. Διατυπώθηκαν 10 ερευνητικές υποθέσεις σχετικά με τη μορφή, το περιεχόμενο, τη συχνότητα, τα μέσα και βασικούς παράγοντες που διαμορφώνουν την επικοινωνία σχολείου - οικογένειας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Η μελέτη συνιστά μία ποσοτική, συγχρονική, περιγραφική και συναφειακή έρευνα επισκόπησης πεδίου. Το δείγμα της έρευνας ήταν 62 διευθυντές/ντριες των σχολείων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Δωδεκανήσου (65,7% άντρες και 32,3% γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας 53,2 έτη). Για τη συλλογή των δεδομένων χορηγήθηκαν δύο αυτοσχέδια ερωτηματολόγια (ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων και ένα ερωτηματολόγιο για την επικοινωνία σχολείου – οικογένειας) και η Κλίμακα Γενικευμένης Αυτοαποτελεσματικότητας (Glynou, Jerusalem, & Schwarzer, 1992). Η ανάλυση των δεδομένων βασίστηκε σε ποσοτικές μεθόδους. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν η περιγραφική στατιστική (ποσοστά, συχνότητες, μέσοι όροι, τυπική απόκλιση), το κριτήριο x2, το t test για ανεξάρτητα δείγματα, ο μη παραμετρικός έλεγχος Mann-Whitney U για ανεξάρτητα δείγματα, ο στατιστικό έλεγχος Kruskal Wallis H και το κριτήριο Spearman rho. Τα ευρήματα κατέδειξαν ότι επαληθεύτηκε η πλειονότητα των ερευνητικών υποθέσεων. Πιο αναλυτικά, η έρευνα ανέδειξε ότι η πανδημία COVID-19 επέφερε ποικίλες αλλαγές στα σχολεία, και ειδικότερα στην επικοινωνία σχολείου – οικογένειας. Υπάρχει μία μεγάλη ποικιλία ηλεκτρονικών μέσων και πρακτικών στην επικοινωνία, με δημοφιλέστερες πρακτικές την αποστολή email μέσω myschool ή μέσω της διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του σχολείου στο ΠΣΔ και την ανάρτηση στον ιστότοπο του σχολείου. Η επικοινωνία χαρακτηρίζεται κυρίως ως μαζική, γρήγορη, οικονομική και επαρκής και υπάρχει θετική συσχέτιση ανάμεσα στο είδος των μέσων και τις αξιολογήσεις που κάνουν οι διευθυντές/ντριες για αυτά. Η αστικότητα της περιοχής και το μαθητικό δυναμικό καθορίζουν τους τρόπους και τα μέσα επικοινωνίας. Οι διευθυντές/ντριες με υψηλότερο βαθμό αυτοαποτελεσματικότητας εμφανίζουν αποτελεσματικότερη και συχνότερη επικοινωνία με την οικογένεια. Η στάση της οικογένειας και των μαθητών/τριών απέναντι στον ηλεκτρονικό τρόπο επικοινωνίας είναι θετική. Τέλος, τα θέματα της επικοινωνίας του σχολείου με την οικογένεια έχουν αναδιαμορφωθεί και επηρεαστεί από την κατάσταση κρίσης που διαμορφώθηκε και η εξ αποστάσεως διδασκαλία κυριαρχεί στη θεματολογία της επικοινωνίας σχολείου – οικογένειας. Το γενικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι ρόλος του/της διευθυντή/ντριας, ο βαθμός αυτοαποτελεσματικότητάς του/της και οι ιδιαίτερες γνώσεις και δεξιότητές του/της συνιστούν καθοριστικούς παράγοντες για τη διεξαγωγή της επικοινωνίας με την οικογένεια, η οποία κατά τη διάρκεια της παραμονής στο σπίτι λόγω COVID-19 βασίστηκε στις Τ.Π.Ε.