Μελέτη της επίδρασης της θερμοκρασίας, του pH, της αλατότητας και της συγκέντρωσης γλυκόζης στο σχηματισμό βιο-υμενίου από στελέχη Staphylococcus aureus πάνω σε πλαστική επιφάνεια πολυστυρενίου
Ο Staphylococcus aureus και τα βιο-υμένια που δημιουργεί αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα στα νοσοκομεία και στις βιομηχανίες τροφίμων, καθώς στελέχη του σχετίζονται με την εμφάνιση τροφικών δηλητηριάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Γι’ αυτό, οι παραγωγοί τροφίμων θα πρέπει να τηρούν με προσοχή τους κανόνες...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Ο Staphylococcus aureus και τα βιο-υμένια που δημιουργεί αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα στα νοσοκομεία και στις βιομηχανίες τροφίμων, καθώς στελέχη του σχετίζονται με την εμφάνιση τροφικών δηλητηριάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Γι’ αυτό, οι παραγωγοί τροφίμων θα πρέπει να τηρούν με προσοχή τους κανόνες υγιεινής και απολύμανσης, ώστε να μειωθεί η εμφάνιση περεταίρω κρουσμάτων από μικροβιολογικούς κινδύνους.
Στην παρούσα πτυχιακή μελέτη εξετάστηκε η επίδραση της θερμοκρασίας, του pH, της περιεκτικότητας χλωριούχου νατρίου και της συγκέντρωσης γλυκόζης στον σχηματισμό βιο-υμενίου από στελέχη Staph. aureus πάνω σε πλαστική επιφάνεια πολυστυρενίου (μικροπλακίδια 96 βοθρίων). Για τον σκοπό αυτό εξετάστηκαν 10 στελέχη Staph. aureus και 1 στέλεχος Staph. epidermidis, σε 3 διαφορετικές θερμοκρασίες (15, 30 και 37 °C), 4 διαφορετικές τιμές pH (5, 6, 7 και 8), 4 διαφορετικές περιεκτικότητες άλατος (0.5, 3, 5.5 και 8% w/v NaCl) και τέλος 4 διαφορετικές συγκεντρώσεις γλυκόζης (0.25, 2.75, 5.25 και 7.75% w/v Glu). Οι τρεις τελευταίες διεργασίες πραγματοποιήθηκαν στους 37 °C. Σε όλες τις περιπτώσεις, σαν θρεπτικό υλικό για την υποστήριξη της κυτταρικής ανάπτυξης χρησιμοποιήθηκε θρεπτικός ζωμός τρυπτόνης σόγιας (TSB). Για την ποσοτικοποίηση των βιο-υμενικών πληθυσμών χρησιμοποιήθηκε η έμμεση μέθοδος της αρχικής χρώσης των βιο-υμενικών κυττάρων με κρυσταλλικό ιώδες, στη συνέχεια διάλυση της δεσμευμένης χρωστικής με χρήση διαλύματος 80:20 αιθανόλης:ακετόνης και τελική ποσοτικοποίηση αυτής μέσω μετρήσεων της απορρόφησης σε φασματοφωτόμετρο στα 620 nm (A620nm). Αυτή η τεχνική ποσοτικοποίησης της παραγωγής βιο-υμενίου σε μικροπλακίδιο αποτελεί την πλέον χρησιμοποιούμενη τεχνική για αυτό σκοπό.
Από τα αποτελέσματα που ελήφθησαν από αυτή την έρευνα, παρατηρήθηκε ότι η πλειοψηφία των υπό εξέταση στελεχών παρήγαγαν πολύ περισσότερο βιο-υμένιο στις θερμοκρασίες 30 και 37 °C, στην τιμή pH 5, στην αλατότητα 5.5% w/v NaCl και στις συγκεντρώσεις γλυκόζης 2.75 και 5.25% w/v σε σχέση με τις υπόλοιπες συνθήκες που εξετάστηκαν. Τα αποτελέσματα αυτά τονίζουν πως η παραγωγή βιο-υμενίου από αυτά τα βακτήρια συμβαίνει καλύτερα σε πιο όξινες συνθήκες (pH 5), ή παρουσία αυξημένης αλατότητας (5.5% w/v NaCl) ή συγκέντρωσης γλυκόζης (2.75 και 5.25% w/v). Τα αποτελέσματα αυτά επεκτείνουν τις γνώσεις μας όσον αφορά την επίδραση μερικών κρίσιμων περιβαλλοντικών παραμέτρων στο σχηματισμό βιο-υμενίου πάνω σε μια συνηθισμένη αβιοτική επιφάνεια (πολυστυρένιο) από ένα κοινό τροφιμογενές παθογόνο βακτήριο. |
|---|