Οικολογία και ποικιλότητα κοραλλιγενών βιοκοινοτήτων στο Αιγαίο
Οι κοραλλιγενείς βιοκοινότητες συγκροτούν έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς τύπους οικοτόπου σκληρού υποστρώματος της Μεσογείου. Αναπτύσσονται σε σκιερές συνθήκες, και δημιουργούν ασβεστολιθικές δομές (κοραλλιγενείς σχηματισμοί) μέσω των αλλεπάλληλων αποθέσεων ενασβεστωμένων ροδοφυκών (κυρίως του γ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | English |
| Δημοσίευση: |
2021
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.120873 http://hdl.handle.net/11610/21780 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Οι κοραλλιγενείς βιοκοινότητες συγκροτούν έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς τύπους οικοτόπου σκληρού υποστρώματος της Μεσογείου. Αναπτύσσονται σε σκιερές συνθήκες, και δημιουργούν ασβεστολιθικές δομές (κοραλλιγενείς σχηματισμοί) μέσω των αλλεπάλληλων αποθέσεων ενασβεστωμένων ροδοφυκών (κυρίως του γένους Corallinacea και Peyssonneliacea), καθώς και άλλων βενθικών οργανισμών όπως ανθόζωα, βρυόζωα, σπόγγοι και πολύχαιτοι. Οι κοραλλιγενείς βιοκοινότητες χαρακτηρίζονται από έντονη δομική πολυπλοκότητα, αποτελούν πυρήνες βιοποικιλότητας, και παρέχουν πληθώρα φυσικών αγαθών. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα ευπαθείς σε ανθρωπογενείς πιέσεις, καθώς πολλοί από τους οργανισμούς που συμμετέχουν στη δημιουργία και διατήρηση των βιογενών αυτών σχηματισμών είναι είδη μακρόβια, με αργούς ρυθμούς ανάπτυξης, και περιορισμένη δυνατότητα ανάκαμψης. Παρά την οικολογική τους σημασία, λίγα είναι γνωστά σχετικά με την παρουσία, την κοινοτική σύνθεση και την κατάσταση διατήρησης των κοραλλιγενών βιοκοινοτήτων. Η σχετική πληροφορία παραμένει εξαιρετικά αποσπασματική, και περιορίζεται κατά κύριο λόγο σε μελέτες που αφορούν στη ΒΔ λεκάνη της Μεσογείου.
Σκοπός της Διδακτορικής Διατριβής είναι η μελέτη της βιοποικιλότητας των κοραλλιγενών βιοκοινοτήτων του Αιγαίου, και η διερεύνηση της οικολογίας των πληθυσμών της κίτρινης γοργονίας Eunicella cavolini, ένα είδος που δημιουργεί μία από τις πλέον χαρακτηριστικές φάσεις της ευρύτερης κοραλλιγενούς βιοκοινότητας. Συγκεκριμένοι ερευνητικοί στόχοι της Διδακτορικής Διατριβής είναι: α) η καταγραφή της γεωγραφικής εξάπλωσης των κοραλλιγενών σχηματισμών και των πληθυσμών της E. cavolini στη Μεσόγειο, β) η μελέτη των χωρικών προτύπων δομής και ποικιλότητας των κοραλλιγενών βιοκοινοτήτων σε διαφορετικές περιοχές του Αιγαίου, γ) η διερεύνηση των δημογραφικών χαρακτηριστικών των πληθυσμών της κίτρινης γοργονίας E. cavolini στο Αιγαίο και σε άλλες περιοχές της Μεσογείου, και δ) η περιγραφή του ρυθμού ανάπτυξης και των χαρακτηριστικών αναπαραγωγής της E. cavolini. Για την επίτευξη των επιμέρους ερευνητικών στόχων, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε μία σειρά από διαφορετικές, αλλά αλληλοσυνδεόμενες μελέτες, αξιοποιώντας κατάλληλες περιγραφικές και πειραματικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις. Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν 3 αντιπροσωπευτικές γεωγραφικές περιοχές του Αιγαίου (Πήλιο, Χαλκιδική και Λέσβος) μέσω επιστημονικής κατάδυσης SCUBA σε βάθη έως και 45 m. Για την επιτόπια καταγραφή των κοραλλιγενών βιοκοινοτήτων χρησιμοποιήθηκαν συστηματικά μεθοδολογικά πρωτόκολλα μέσω φωτογραφικών και οπτικών μεθόδων, και σχεδιάστηκαν νέα εργαλεία και λογισμικά για την εξαγωγή ποσοτικής πληροφορίας από τα βαθμονομημένα φωτογραφικά δείγματα. Συμπληρωματικές εργαστηριακές αναλύσεις βιολογικών δειγμάτων επέτρεψαν τον προσδιορισμό χαρακτηριστικών ειδών, και τη διερεύνηση των αναπαραγωγικών χαρακτηριστικών της E. cavolini. Τα δεδομένα αναλύθηκαν συνδιαστικά με στοιχεία από άλλες περιοχές της Μεσογείου μέσω συνεργασιών και κοινών δημοσιεύσεων με ειδικούς επιστήμονες και Ερευνητικά Ινστιτούτα του εξωτερικού. |
|---|