Η πολυπολιτισμική ταυτότητα των γυναικών σε μη τυπικές μορφές μάθησης
Μία κοινότητα γυναικών διαφορετικών πολιτισμικών σχέσεων, είναι εξ’ ορισμού μία άτυπη κοινότητα μάθησης. Είναι ένας χώρος μέσα στον οποίο κατασκευάζονται, νομιμοποιούνται ή μεταβάλλονται, αναγνωρίζονται και διαχέονται εμπειρίες, γνώσεις, πρακτικές, ή ακόμα υποτιμώνται και περιθωριοποιούνται νόρμες π...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2021
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/21546 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Μία κοινότητα γυναικών διαφορετικών πολιτισμικών σχέσεων, είναι εξ’ ορισμού μία άτυπη κοινότητα μάθησης. Είναι ένας χώρος μέσα στον οποίο κατασκευάζονται, νομιμοποιούνται ή μεταβάλλονται, αναγνωρίζονται και διαχέονται εμπειρίες, γνώσεις, πρακτικές, ή ακόμα υποτιμώνται και περιθωριοποιούνται νόρμες που αλλιώς θα κυριαρχούσαν, με άλλα λόγια κατασκευάζονται νέες «πολιτισμικές ταυτότητες». Αποτελεί τον χώρο, στα πλαίσια του οποίου, οι συμμετέχουσες μαθαίνουν όχι μόνο να ζουν, αλλά και να συνυπάρχουν αρμονικά μαζί με τις άλλες, μεταφέροντας, αν το θελήσουν, τη γνώση αυτή μαζί τους, στο σπίτι, στην πόλη, στον κόσμο. Ο δρόμος που οδηγεί σε αυτή την κατεύθυνση περνάει από την αποδοχή, η οποία ξεκινάει από την απλή, κοινή, συχνά υποτιμημένη περιέργεια για το τι εστί «το άλλο», το «ξένο», το «διαφορετικό».
Μέσω της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, η ερευνήτρια εξετάζει πλευρές της πολυπολιτισμικότητας και της πολιτισμικής ταυτότητας, ιχνηλατεί ιδιαίτερες θεωρίες μάθησης και ανάπτυξης διαπολιτισμικών δεξιοτήτων μέσα από την οπτική του φύλου και πραγματεύεται την πολυεπίπεδη αλήθεια για την κουλτούρα και την ταυτότητα και το πως αυτές αλληλοεπιδρούν σε ένα πλούσιο πολιτισμικό περιβάλλον προς όφελος της ενδυνάμωσης των γυναικών. Σκοπός της κατεξοχήν έρευνας φεμινιστικής εθνογραφίας είναι η μελέτη και ανάλυση της αλληλοσύνδεσης γυναικών διαφορετικής εθνικής και πολιτισμικής προέλευσης, σε ένα περιβάλλον άτυπης κοινότητας μάθησης. Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε, υιοθετεί την έννοια της μάθησης όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως διαδρομή και ταξίδι που οδηγεί στην ενδυνάμωση, την χειραφέτηση και ένταξη των γυναικών σε μία νέα χώρα. Το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στη συμμετοχική και διαλεκτική διαδικασία της μάθησης μέσω της αίσθησης της συλλογικότητας και ασφάλειας, της οικοδόμησης κοινότητας και της αλληλεγγύης μέσα σε αυτήν.
Υπό αυτή την έννοια, η εργασία μπορεί να χαρακτηριστεί ως η εθνογραφία μίας «μειονότητας», που ξεκινώντας από το μηδέν, ανιχνεύει ένα νέο σύστημα αξιών και ανακαλύπτει τα όρια, τα εμπόδια αλλά και τις απίστευτες προοπτικές του. Το ταξίδι αυτό είναι ένα ταξίδι μάθησης, ανάπτυξης διαπολιτισμικής κουλτούρας, εξάλειψης των στερεοτύπων, του φόβου και των προκλήσεων που το κάθε «νέο» και «ξένο» αυτόματα συνεπάγεται. Οι Βρυξέλλες, υπήρξαν το ιδανικό «σκηνικό» για την έρευνα, καθότι ισχυρά πολιτισμικά στοιχεία (γλώσσα, θρησκευτικές αντιλήψεις, κοινωνικές νόρμες, οικογενειακές και εθνικές παραδόσεις) αλληλοεπιδρούν και συνυπάρχουν, πότε αρμονικά και πότε όχι.
Ο πολιτισμός, οι συνήθειες, το παρελθόν και το ταξίδι της ζωής, της μετανάστευσης και μετεγκατάστασης, τόσο διαφορετικό και τόσο ίδιο, πλέκουν το νήμα μίας μάθησης μοναδικής, διαφορετικής, εναλλακτικής: διδάσκουν την αποδοχή, την κατανόηση, την συμπόνοια, την βαθύτερη φιλία, την ουσιαστική σχέση που δε γνωρίζει σύνορα και περιορισμούς και την αξία της συμμετοχής. Ποια είναι η ουσία της μάθησης, σε τι συνίσταται και πως προσδιορίζεται, πως εξελίσσεται και μετουσιώνεται όταν οι συμμετέχουσες την εμπλουτίζουν τόσο καθοριστικά με την μοναδικότητά τους και όλες μαζί με την δυναμική των πολιτισμικών ταυτοτήτων τους; |
|---|