Κατανομή του 137Cs στο Κρητικό πέλαγος: μια διερεύνηση της ανάμιξης και κίνησης των θαλάσσιων μαζών
Αντικείμενο της πτυχιακής εργασίας ήταν η πραγματοποίηση ραδιολογικών μετρήσεων προκειμένου να προσδιοριστούν τα επίπεδα των συγκεντρώσεων ενεργότητας του 137Cs και να μελετηθεί η κατακόρυφη κατανομή του 137Cs στο Κρητικό Πέλαγος τον Μάιο 2013. Τα δεδομένα που προέκυψαν συσχετίστηκαν στη συνέχεια με...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2021
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/21401 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Αντικείμενο της πτυχιακής εργασίας ήταν η πραγματοποίηση ραδιολογικών μετρήσεων προκειμένου να προσδιοριστούν τα επίπεδα των συγκεντρώσεων ενεργότητας του 137Cs και να μελετηθεί η κατακόρυφη κατανομή του 137Cs στο Κρητικό Πέλαγος τον Μάιο 2013. Τα δεδομένα που προέκυψαν συσχετίστηκαν στη συνέχεια με δεδομένα αλατότητας και θερμοκρασίας, με σκοπό την ταυτοποίηση των θαλασσίων μαζών στο Κρητικό Πέλαγος και συγκρίθηκαν με προηγούμενες μετρήσεις 137Cs και αντίστοιχα ωκεανογραφικά δεδομένα προκειμένου να μελετηθούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των θαλάσσιων μαζών και να διερευνηθεί η ανάμιξη και η κίνησή τους. Το 137Cs, λοιπόν, χρησιμοποιήθηκε ως δείκτης χαρακτηρισμού των θαλάσσιων μαζών στο Κρητικό Πέλαγος, ως μια παράμετρος αντίστοιχη της αλατότητας και της θερμοκρασίας. Λαμβάνοντας υπόψη τον γνωστό χρόνο ημιζωής του ραδιοϊσοτόπου (~30 χρόνια), το γεγονός ότι βρίσκεται κυρίως σε ευδιάλυτη χημική μορφή και ένα πεπερασμένο χρονικό ορίζοντα κατά τον οποίο δεν υπάρχουν πλέον πρόσφατες τροφοδοτήσεις αυτού από την ατμόσφαιρα ή άλλες πυρηνικές δοκιμές, το 137Cs αποτέλεσε τον ιδανικό ιχνηθέτη για τον προσδιορισμό των ωκεανογραφικών διεργασιών και αλληλεπιδράσεων στην υπό μελέτη περιοχή.
Η επεξεργασία και αξιολόγηση του συνόλου των δεδομένων έδειξαν ότι οι ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις ενεργότητας 137Cs που μετρήθηκαν σε μεγάλο βάθος στο Κρητικό Πέλαγος οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη συνεισφορά των Νερών της Μαύρης Θάλασσας. Τα αποτελέσματα μας κατέστησαν σαφές πως τα επιφανειακά χαμηλής αλατότητας και ισχυρά εμπλουτισμένα σε 137Cs Νερά της Μαύρης Θάλασσας αναμιγνύονται τόσο μετά την έξοδό τους από το Στενό των Δαρδανελίων στη διάρκεια της προς νότο μεταφοράς τους αλλά και μέσα στη λεκάνη του Κρητικού Πελάγους αποκτώντας μια τελική πυκνότητα, τέτοια ώστε να οδηγούνται σε μεγαλύτερα βάθη, αναδιαμορφώνοντας έτσι ριζικά το τοπικό ραδιολογικό καθεστώς. Επιπλέον διερευνήθηκε η συμβολή της καθίζησης σωματιδιακής ύλης στην οποία έχει προσροφηθεί 137Cs στη διαμόρφωση αυτών των υψηλών συγκεντρώσεων.
Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής ανέδειξαν τη σημαντικότητα του 137Cs ως ιχνηθέτη για τη μεταφορά και ανάμειξη των θαλάσσιων μαζών στο Αιγαίο και υποδεικνύουν την αναγκαιότητα της συνέχισης των μετρήσεων σε τακτά χρονικά διαστήματα, με σκοπό την κατανόηση των φυσικών μηχανισμών ανάμειξης και μεταφοράς των νερών στο Αιγαίο Πέλαγος. |
|---|