Ιστολογικές αντιδράσεις στην περιτοναϊκή κοιλότητα λαβρακιών (Dicentrarchus labrax, L.) μετά από εμβολιασμό με πειραματικά εμβόλια έναντι του ιού της ιογενούς εγκεφαλοπάθειας και αμφιβληστροειδοπάθειας

Το λαβράκι (Dicentrarchus labrax), είναι ένα από τα κύρια είδη υδατοκαλλιέργειας στην Μεσόγειο. Η εντατική εκτροφή του συνοδεύεται από την εκδήλωση ασθενειών οι οποίες μπορούν να καταπολεμηθούν κυρίως μέσω εμβολιασμού. Ο εμβολιασμός εφαρμόζεται με διαφόρους τρόπους, με ένεση, με εμβάπτιση, με ψεκασ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Αγγελίδου, Ελένη
Άλλοι συγγραφείς: Μπακόπουλος, Βασίλειος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2021
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/21391
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Το λαβράκι (Dicentrarchus labrax), είναι ένα από τα κύρια είδη υδατοκαλλιέργειας στην Μεσόγειο. Η εντατική εκτροφή του συνοδεύεται από την εκδήλωση ασθενειών οι οποίες μπορούν να καταπολεμηθούν κυρίως μέσω εμβολιασμού. Ο εμβολιασμός εφαρμόζεται με διαφόρους τρόπους, με ένεση, με εμβάπτιση, με ψεκασμό ή με χορήγηση δια του στόματος. Η αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού επηρεάζεται από την ποιότητα του εμβολίου, την ικανότητα των ψαριών να αναπτύξουν ανοσία και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτελείται ο εμβολιασμός. Βασικός σκοπός της εργασίας, είναι η μελέτη των διαφόρων αντιδράσεων που προκαλούνται στα όργανα της κοιλιακής κοιλότητας μετά από την ενδοπεριτοναική έγχυση διαφόρων σκευασμάτων εμβολίων με τη χρήση ανοσοενισχυτικών και μη. Η ύπαρξη έντονων αντιδράσεων μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την φυσιολογική λειτουργία του πεπτικού συστήματος, ενώ η παραμονή εμφανών αλλοιώσεων στα κοιλιακά όργανα μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο για τον καταναλωτή, παρά το γεγονός ότι τυχόν αλλοιώσεις αφορούν μη εδώδιμα μέρη του σώματος του ψαριού τα οποία αφαιρούνται και απορρίπτονται κατά τον εκσπλαγχνισμό τους. Για το σκοπό της έρευνας, 3.000 άτομα λαβρακιού εμβολιάστηκαν με τα εξής σκευάσματα: α) AlphaJect 2000, διδύναμο εμβόλιο με Vibrio anguillarum και Photobacterium damsela subsp. piscicida που περιέχει ελαιώδες ορυκτό ανοσοενισχυτικό, β) Nodaxpress, τριδύναμο εμβόλιο anti-VNN, Vibrio anguillarum και Photobacterium damsela subsp. piscicida που περιέχει ελαιώδες ανοσοενισχυτικό, γ) Anicon, μονοδύναμο εμβόλιο anti-VNN που περιέχει ελαιώδες ανοσοενισχυτικό και δ) Pharmaq, μονοδύναμο εμβόλιο anti-VNN που περιέχει ελαιώδες ανοσοενισχυτικό. Στη συνέχεια, και σε τακτά χρονικά διαστήματα μετά τον εμβολιασμό, πραγματοποιήθηκε μακροσκοπικός - νεκροσκοπικός καθώς και ιστολογικός έλεγχος της κοιλιακής κοιλότητας για διαπίστωση των αντιδράσεων που προκάλεσαν τα σκευάσματα στην ενδοπεριτοναική κοιλότητα. Τα είδη των αλλοιώσεων που παρατηρήθηκαν μακροσκοπικά αλλά και μικροσκοπικά, ήταν α) ελάχιστες φλεγμονές γύρω από τμήματα του παγκρεατικού ιστού, β) κύστεις διαφόρων μεγεθών, οι οποίες διαθέτουν το ομογενοποιημένο υλικό (εμβόλιο) και ήταν αρχικά διάφανες, ενώ στη συνέχεια απέκτησαν λευκό χρώμα και όσο περνούσαν οι εβδομάδες μετατρέπονταν σε μπεζ, καφέ ανοιχτό έως σκούρο καφέ χρώμα. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν γ) κοκκιώματα διαφόρων μεγεθών, τα οποία αποτελούνται από περιγεγραμμένο και παχύ τοίχωμα, ενώ το χρώμα τους ήταν από ανοιχτό καφέ έως σκούρο καφέ, δ) μαύρα στίγματα πολύ μικρού μεγέθους, εντοπίσθηκαν κυρίως στην περιοχή της νηκτικής κύστης καθώς και λίγα ανάμεσα στο λιπώδη ιστό. Τέλος, ε) εντοπίσθηκαν πετέχειες, που αποτελούν σημεία τα οποία δημιουργούνται από επιφανειακή αιμορραγία. Τα συμπεράσματα της μελέτης ήταν ότι, η χρήση ανοσοενισχυτικού στα εμβόλια και η χορήγηση αυτών ενδοπεριτοναϊκά, προκαλεί στην κοιλιακή κοιλότητα των ψαριών ποικίλες φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Οι αλλοιώσεις με την πάροδο του χρόνου μειώνονταν σε αριθμό, ένταση και έκταση. Παρατηρήθηκαν συμφύσεις μεταξύ των οργάνων της κοιλιακής κοιλότητας, ιδιαίτερα σε μικροσκοπικό επίπεδο, οι οποίες όμως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν επηρεάζουν την περισταλτικότητα του εντέρου. Επειδή οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις εντοπίστηκαν στο περισπλαγχνικό λίπος όπου βρίσκεται σε διάσπαρτη μορφή παγκρεατικός ιστός, δυνητικά μπορεί να επηρεάζουν την δραστηριότητα του οργάνου σε ενδοκρινές (ινσουλίνη) και εξωκρινές (πεπτικά ένζυμα) επίπεδο.