Η δραματοποίηση ως μέσο για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

Η έννοια του εαυτού αφορά το οργανωμένο νοητικό σχήμα αντιλήψεων που έχει το άτομο για τον εαυτό του και το οποίο μπορεί να περιγράψει ή να αφήσει να εκδηλωθεί στη συμπεριφορά του. Οι βασικές συνιστώσες της έννοιας του εαυτού είναι η αυτοαντίληψη και η αυτοεκτίμηση, όπου ως αυτοαντίληψη νοείται το σ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Βλάικου, Αγγελική
Άλλοι συγγραφείς: Παπαδόπουλος, Ιωάννης
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2020
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/21225
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Η έννοια του εαυτού αφορά το οργανωμένο νοητικό σχήμα αντιλήψεων που έχει το άτομο για τον εαυτό του και το οποίο μπορεί να περιγράψει ή να αφήσει να εκδηλωθεί στη συμπεριφορά του. Οι βασικές συνιστώσες της έννοιας του εαυτού είναι η αυτοαντίληψη και η αυτοεκτίμηση, όπου ως αυτοαντίληψη νοείται το σύνολο των χαρακτηριστικών που το άτομο νομίζει ότι κατέχει, ενώ αυτοεκτίμηση είναι η ολοκληρωμένη άποψη που έχει κάποιος για την αξία του ως άτομο. Τα παιδιά, από την είσοδο τους στο σχολικό πλαίσιο, καλούνται να ανταποκριθούν σε ένα περίπλοκο κι αρκετά απαιτητικό μαθησιακό έργο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και προσδοκίες γονέων και δασκάλων. Οι μαθησιακές δυσκολίες εμποδίζουν τους/τις μαθητές/ριες να ανταποκριθούν σε αυτές τις προσδοκίες. Βάσει της βιβλιογραφικής μελέτης της παρούσας εργασίας προκύπτει ότι οι μαθητές/ριες με μαθησιακές δυσκολίες λόγω της χαμηλής τους επίδοσης, αλλά και της κοινωνικής απομόνωσης που συχνά βιώνουν, είναι πιθανό να εκδηλώσουν διάφορα κοινωνικοσυναισθηματικά προβλήματα, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η δύναμη των θεατροπαιδαγωγικών δράσεων να ενισχύουν τη μάθηση, την αυτοεκτίμηση, να τροποποιούν τη συμπεριφορά των μαθητών/ριών και να συμβάλουν στην ανάπτυξη κινήτρων έχει τεκμηριωθεί από πλήθος ερευνών. Η δραματοποίηση, ως μια από αυτές προσφέρει στους/στις εκπαιδευτικούς αφενός έναν νέο τρόπο διδασκαλίας, που απέχει πολύ από την παραδοσιακή δασκαλοκεντρική προσέγγιση, αφετέρου αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την κοινωνικοποίηση του παιδιού, που ζει την εμπειρία της ομάδας, επικοινωνεί, κρίνει, δέχεται και απορρίπτει, αγωνίζεται, δρα, εδραιώνοντας τη γνώμη του, αποκτώντας αυτοπεποίθηση και θάρρος. Η άποψη αυτή ισχυροποιήθηκε μετά την έρευνα που εφαρμόστηκε σε δείγμα μαθητών/ριών της Δ′, Ε΄ και Στ΄Δημοτικού κατά το 2018. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να ερευνήσουμε αν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα βιωματικών εφαρμογών, βασισμένο στην αφήγηση μύθων με ταυτόχρονη δραματοποίησή τους ως εργαλεία της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση οδηγούν μαθητές/ριες των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού με μαθησιακές δυσκολίες σε βελτίωση και ενίσχυση της αυτοεκτίμησής τους και της αυτοαντίληψης τους σχετικά με τη σχολική επίδοση, τη διαγωγή-συμπεριφορά και τις αλληλεπιδραστικές σχέσεις με τους συνομήλικούς τους. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα δείγμα 20 μαθητών/ριών και αποτελούνταν από 2 ομάδες, την πειραματική και την ομάδα ελέγχου. Στην πειραματική ομάδα υλοποιήσαμε 8 ωριαίες βιωματικές παρεμβάσεις, 1 κάθε βδομάδα για 2 μήνες (αρχές Απριλίου-αρχές Ιουνίου), οι οποίες αποτελούνταν από 3 δραστηριότητες η καθεμία, ασκήσεις προθέρμανσης και ομαδοποίησης αρχικά, δραματοποιήσεις μύθων στη συνέχεια και, τέλος, ασκήσεις χαλάρωσης ή αξιολόγησης και αναστοχασμού. Η θεματολογία των μύθων οδηγούσε νοηματικά σε διαχείριση συγκρουσιακών καταστάσεων με βάση την έννοια του εαυτού. Το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε είναι το ερωτηματολόγιο. Πιο συγκεκριμένα χορηγήθηκε στους/τις μαθητές/ριες το σταθμισμένο στην Ελλάδα και κατάλληλο για την ηλικία τους ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση του βαθμού αυτοεκτίμησης και της αυτοαντίληψης ΠΑΤΕΜ IΙΙ (Πώς Αντιλαμβάνομαι Τον Εαυτό Μου). Το ερωτηματολόγιο χορηγήθηκε και στις 2 ομάδες, πειραματική κι ελέγχου, πριν και μετά την υλοποίηση των βιωματικών παρεμβάσεων.