Η πολτική της Ευρωπαικής Ένωσης στην αραβοισραηλινή διένεξη μετά το 1993 έως την 11η Σεπτεμβρίου του 2001
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διευθέτηση της αραβοϊσραηλινής διένεξης. Βασική θέση της μελέτης είναι ότι η ΕΕ είχε την ευκαιρία, αλλά και τη δυνατότητα να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην εν λόγω διαμάχη. Ειδικότερα, υπήρξαν οι διεθνείς συγκυρ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2020
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/21202 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διευθέτηση της αραβοϊσραηλινής διένεξης. Βασική θέση της μελέτης είναι ότι η ΕΕ είχε την ευκαιρία, αλλά και τη δυνατότητα να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην εν λόγω διαμάχη. Ειδικότερα, υπήρξαν οι διεθνείς συγκυρίες που επέτρεψαν και ορισμένες φορές ανάγκασαν την ΕΕ να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στο Παλαιστινιακό ζήτημα. Ως εκ τούτου, η ΕΕ έχει μετεξελιχθεί πλέον σε κρίσιμο παράγοντα-ρυθμιστή των εξελίξεων της σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης. Η σημασία του θέματος έγκειται στο ότι μέσω της διερεύνησης της πολιτικής της ΕΕ απέναντι στην αραβοϊσραηλινή διαμάχη συνάγονται σημαντικά συμπεράσματα αφ’ ενός για το ρόλο που διαδραμάτισαν ορισμένοι παράγοντες στην «αποκρυστάλλωση» της ευρωπαϊκής πολιτικής (πχ ο διαλεκτικός ανταγωνισμός της πολιτικής των ΗΠΑ και της ΕΕ στη Μέση Ανατολή) και αφ’ ετέρου για τις δυσχέρειες που ανακύπτουν μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ όσον αφορά την υιοθέτηση μίας κοινής εξωτερικής πολιτικής. Εξάλλου, η εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυνατότητα των κρατών μελών να υπερβούν τα εθνικά τους συμφέροντα και να συναινέσουν στην άσκηση μίας ενιαίας και δυναμικής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. |
|---|