Ευρώπη και νησιωτικότητα: η περίπτωση της Ελλάδας
Η νησιωτικότητα είναι ένα εγγενές φαινόμενο που έχει κληρονομηθεί στους κατοίκους των μικρών νησιών, όπου είναι και πιο έντονη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε διαισθανθεί το πρόβλημα και ήδη από την ίδρυση της ενέσκηψε σε αυτό με τις ευρωπαϊκές συνθήκες που συνέτασσε. Η ανάπτυξη έλκεται από τις μεγαλύτερες...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/21180 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η νησιωτικότητα είναι ένα εγγενές φαινόμενο που έχει κληρονομηθεί στους κατοίκους των μικρών νησιών, όπου είναι και πιο έντονη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε διαισθανθεί το πρόβλημα και ήδη από την ίδρυση της ενέσκηψε σε αυτό με τις ευρωπαϊκές συνθήκες που συνέτασσε. Η ανάπτυξη έλκεται από τις μεγαλύτερες αγορές και τείνει να εμφανίζεται και να συσσωρεύεται σε αυτές ενώ αντίθετα οι απομακρυσμένες περιοχές ερημώνουν και οπισθοδρομούν. Στην νησιωτική Ελλάδα η νησιωτικότητα είναι εμφανής σε τρεις μεγάλες περιφέρειες της και τα προβλήματα που αυτές αναδεικνύουν παρομοιάζουν μεταξύ τους ενώ έχουν κοινή αφετηρία την νησιωτικότητα. Η Ευρώπη διατίθεται και νομοθετεί υπέρ των μειονεκτικών περιοχών ενώ ταυτόχρονα προτρέπει και προς την ενίσχυση τους. Στην Ελλάδα δεν ακολουθείται η ίδια λογική με την ίδια θέρμη καθώς η βαρύτητα δίνεται, δια της εγκαταλείψεως των μειονεκτικών, στις κεντρικές και πολυπληθέστερες περιοχές. Η μοναδική ουσιαστική ρύθμιση με τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ καταργήθηκε εξομοιώνοντας τα νησιά με την ηπειρωτική χώρα αντιτιθέμενη στην ελάχιστη συνταγματική πρόβλεψη που υπήρξε. Η βελτίωση της ζωής των νησιωτών είναι αφενός πολιτική απόφαση και ταυτόχρονα Ευρωπαϊκή πρόκληση. |
|---|