Σύγκριση απολυμαντικών δράσεων θυμόλης και χλωριούχου βενζαλκονίου έναντι προσαρμοσμένων και μη στη θυμόλη βιο-υμενικών κυττάρων Salmonella enterica ορότυπου Typhimurium
Τα βιο-υμένια είναι κοινότητες μικροβιακών κυττάρων που βρίσκονται προσκολλημένες σε επιφάνειες και περιβάλλονται από εξωκυτταρικές πολυμερείς ουσίες. Είναι γνωστό ότι παρουσιάζουν αυξημένη αντίσταση στην απολύμανση και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στη βιομηχανία των τροφίμων και αλλού....
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/21142 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Τα βιο-υμένια είναι κοινότητες μικροβιακών κυττάρων που βρίσκονται προσκολλημένες σε επιφάνειες και περιβάλλονται από εξωκυτταρικές πολυμερείς ουσίες. Είναι γνωστό ότι παρουσιάζουν αυξημένη αντίσταση στην απολύμανση και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στη βιομηχανία των τροφίμων και αλλού. Ο κύριος στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθούν και να συγκριθούν μεταξύ τους οι απολυμαντικές δράσεις της θυμόλης και του χλωριούχου βενζαλκονίου (BC), έναντι μη προσαρμοσμένων και προσαρμοσμένων σε υπό-ανασταλτική συγκέντρωση θυμόλης βιο-υμενικών κυττάρων Salmonella enterica ορότυπου Typhimurium. Για το σκοπό αυτό, το παθογόνο βακτήριο αφέθηκε για 48 και 120 ώρες να σχηματίσει βιο-υμένιο πάνω σε κουπόνια ανοξείδωτου χάλυβα (τύπου AISI 304) στους 20οC, μέσα σε θρεπτικούς ζωμούς i) 1/10 αραιωμένος ζωμός τρυπτόνης σόγιας (dTSB), ii) dTSB που περιείχε 78,1 ppm θυμόλη [ίση με το 1⁄2 της ελάχιστης ανασταλτικής της συγκέντρωσης (MIC)] με ανανέωσή τους στις 48 ώρες. Μετά το πέρας της κάθε περιόδου επώασης (48 ή 120 ώρες), τα ισχυρά προσκολλημένα κύτταρα στις επιφάνειες ΑΧ απολυμάνθηκαν για 15 ́ με απολυμαντικό διάλυμα θυμόλης συγκέντρωσης 312,5 ppm [ίση με την ελάχιστη βακτηριοκτόνα του συγκέντρωση (MBC)] ή BC συγκέντρωσης 70 ppm (2×MBC), ενώ αποστειρωμένο νερό (dH2O) χρησιμοποιήθηκε ως αρνητικός μάρτυρας της απολύμανσης. Βρέθηκε ότι, η χρήση θυμόλης συνδέεται με μεγαλύτερη μείωση του βιο-υμενίου σε σχέση με τη χρήση χλωριούχου βενζαλκονίου σε βαθμό στατιστικά σημαντικό. Το γεγονός όμως ότι επίσης διαπιστώθηκε πως τα κύτταρα που είχαν αναπτυχθεί παρουσία υπό-
ανασταλτικής συγκέντρωσης θυμόλης εμφάνιζαν ακολούθως αύξηση της ανθεκτικότητάς τους στην μετέπειτα απολύμανση με θυμόλη, παραμένει ανησυχητικό, και απαιτείται να διερευνηθεί περαιτέρω. Το περισσότερο βιο-υμένιο που σχημάτισε το στέλεχος σαλμονέλας πάνω στον ανοξείδωτο χάλυβα σε συνθήκες φτωχές σε θρεπτικά συστατικά (dTSB), στους 20οC, ήταν ίσο με 6,39 ± 0,195 logCFU/cm (μέση τιμή ± τυπική απόκλιση), γεγονός το οποίο συμφωνεί με προηγούμενες μελέτες. Η υπό-ανασταλτική συγκέντρωση θυμόλης στο dTSB μείωσε σημαντικά την ικανότητα του στελέχους να παράγει βιο-υμένιο (5,44 ± 0,523 logCFU/cm στις 48 ώρες και 4,59 ± 0,559 logCFU/cm στις 120 ώρες επώασης). Εν κατακλείδι, η μελέτη αυτή αναμένεται να συμβάλλει στην προσπάθεια για την ανάπτυξη νέων, ασφαλών και φιλικών προς το περιβάλλον μεθόδων εξυγίανσης που θα αντιμετωπίζουν τις ανθεκτικότερες μορφές βακτηρίων, τα βιο-υμένια, γρήγορα και αποτελεσματικά. |
|---|