Έμφυλες διαστάσεις των δομών τυπικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για παιδιά προσφύγων/ισσών: συγκριτική μελέτη Ελλάδας-Τουρκίας
Η εκπαίδευση προσφυγισσών/ων είναι ένα μία νέα εκπαιδευτική πραγματικότητα, που προέκυψε ως ανάγκη παροχής ποιοτικής εκπαίδευσης στα χιλιάδες προσφυγόπουλα, κορίτσια και αγόρια, που ήρθαν στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Εντούτοις, όπως σε κάθε εκπαιδευτική διαδικασία έτσι και στη συγκεκριμένη, ο παρά...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριοι συγγραφείς: | , |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/20983 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η εκπαίδευση προσφυγισσών/ων είναι ένα μία νέα εκπαιδευτική πραγματικότητα, που προέκυψε ως ανάγκη παροχής ποιοτικής εκπαίδευσης στα χιλιάδες προσφυγόπουλα, κορίτσια και αγόρια, που ήρθαν στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Εντούτοις, όπως σε κάθε εκπαιδευτική διαδικασία έτσι και στη συγκεκριμένη, ο παράγοντας φύλο διαδραματίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο που προσδιορίζει την διδακτική πραγματικότητα εκπαιδευτικών, γυναικών και ανδρών, και μαθητριών/τών.
Η συνειδητοποίηση αυτή αποτέλεσε την αφόρμηση της διεξαγωγής της παρούσας έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, ούσα μία μελέτη περίπτωσης, η ερευνητική δραστηριότητα προσπάθησε να αποτυπώσει συγκριτικά τις έμφυλες διαστάσεις των δομών τυπικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για παιδιά προσφύγων/ισσών στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συγκεκριμένες χώρες έχουν δεχθεί μεγάλες προσφυγικές ροές, η έρευνα ευελπιστεί να καταγράψει σημαντικές πτυχές, ενός ζητήματος που έχει συγκεντρώσει μηδαμινό ερευνητικό ενδιαφέρον.
Από τις συνεντεύξεις που διενεργήθηκαν σε δώδεκα εκπαιδευτικούς, γυναίκες και άνδρες, που υπηρετούν σε δομές τυπικής πρωτοβάθμιας δημοτικής εκπαίδευσης στο βόρειο Αιγαίο και την περιοχή της Konya (Ικόνιο) αντίστοιχα, προέκυψαν ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Αναλυτικότερα, αποδεικνύεται ότι οι έμφυλες ταυτότητες είναι έντονα παρούσες, προσδιορίζοντας τον ρόλο των γυναικών εκπαιδευτικών ως μητρικές φιγούρες. Επιπλέον, το φύλο εμπλέκεται και στην επικοινωνία εκπαιδευτικών-προσφυγόπουλων, αλλά και εκπαιδευτικών-γονέων και κηδεμόνων, με τα άτομα να προτιμούν να απευθύνονται στο ίδιο φύλο. Σε συμφωνία με άλλες έρευνες, οι εκπαιδευτικοί προσδίδουν έμφυλη διάσταση στη διαχείριση της τάξης, τη συμπεριφορά των μαθητριών/τών και τη ψυχοσύνθεση τους, θεωρώντας τα αγόρια πιο «σκληρά» και «δύσκολα». Τέλος, οι εκπαιδευτικοί, γυναίκες και άνδρες, σε Ελλάδα και Τουρκία φαίνεται να υιοθετούν διαπολιτισμικές και μη σεξιστικές στρατηγικές, υποστηρίζοντας την πλήρη συμπερίληψη των μαθητριών/τών στα τυπικά εκπαιδευτικά συστήματα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης των συγκεκριμένων χωρών. |
|---|