Συντήρηση και προστασία μεταλλικών επιφανειών του πλοίου - Καραφύλλας, Ιωάννης (2020)
Είναι γεγονός πως η χρήση των μετάλλων και των κραμάτων τους χάρη στις εξαιρετικές τόσο φυσικές όσο και μηχανικές τους ιδιότητες παρατηρείται κατά κόρον σε όλες τις τεχνητές κατασκευές οι οποίες φτιάχνονται από τον άνθρωπο. Η μελέτη επάνω στο φαινόμενο της διάβρωσης ήταν αναπόφευκτη και απαραίτητη δεδομένης της ευρείας εξάπλωσης και χρήσης του σιδήρου. Η μελέτη της τεχνικής διάβρωσης και αντιδιαβρωτικής προστασίας άρχισε τον 19ο αιώνα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ωστόσο, η διάβρωση είναι γνωστό ότι συνδέεται με μια σειρά επιστημονικών κλάδων που εκτείνονται από τη χημεία στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Η διάβρωση ορίζεται ως η υποβάθμιση του υλικού με χημικές ή ηλεκτροχημικές δράσεις διαβρωτικού μέσου. Εξαιτίας αυτού, η διάβρωση αποτελεί μόνιμη πρόκληση για τον άνθρωπο, διότι όταν δημιουργείται και αναπτύσσεται περισσότερη επιστήμη και η τεχνολογία εφαρμόζεται και προχωρά, τόσο περισσότερο βρίσκει χώρους και τρόπους για να υπάρξει. Σε γενικές γραμμές, μπορούμε να πούμε ότι μια διαβρωτική επίθεση συνεπάγεται σημαντικό κόστος, το οποίο μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να περιλαμβάνει τη ρύπανση του περιβάλλοντος, να θέσει σε κίνδυνο την επιχειρησιακή ασφάλεια του εξοπλισμού και να προωθήσει τα καταστροφικά ατυχήματα και την απώλεια ανθρώπινης ζωής. Η εργασία περιλαμβάνει τις κύριες θεωρίες αλλά και τις πρακτικές που τις συνοδεύουν και που έχουν να κάνουν με την συντήρηση, διάβρωση και προστασία των μεταλλικών επιφανειών των πλοίων. Η εργασία ξεκινάει αναφέροντας και αναλύοντας τις κύριες μορφές διάβρωσης και ύστερα περνάει στην φάση των μεθόδων αντιμετώπισης της. Σαν αποτέλεσμα περιλαμβάνει πληροφορίες οι οποίες θα φανούν χρήσιμες για την παραγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τη συντήρηση των πλοίων.