Μοντελοποίηση και βελτιστοποίηση πολιτικών αναζωογόνησης λογισμικού δύο επιπέδων με τη χρήση γεωμετρικών ακολουθιών
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την πολιτική αναζωογόνησης λογισμικού (software rejuvenation) συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα μελετάται η αναζωογόνηση δύο επιπέδων, μικρής (partial/minimal rejuvenation) και μεγάλης (full/major rejuvenation) αναζωογόνησης. Κατά την επιθεώρηση του συστήματος σε συ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2020
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/20872 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την πολιτική αναζωογόνησης λογισμικού (software rejuvenation) συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα μελετάται η αναζωογόνηση δύο επιπέδων, μικρής (partial/minimal rejuvenation) και μεγάλης (full/major rejuvenation) αναζωογόνησης. Κατά την επιθεώρηση του συστήματος σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, το σύστημα ελέγχεται αν έχει υποστεί βλάβη. Επίσης ελέγχεται αν απαιτείται η έναρξη προγραμματισμένης αναζωογόνησης. Εφαρμόζοντας μερική αναζωογόνηση (partial rejuvenation), το σύστημα αναζωογονείται συχνά, σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά όχι σε βάθος. Αντιθέτως, εφαρμόζοντας ολική αναζωογόνηση (full rejuvenation), το σύστημα αναζωογονείται σε βάθος, διότι ακολουθούνται περισσότερες ενέργειες και επανέρχεται στην αρχική υγιή κατάσταση. Κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης το σύστημα τίθεται εκτός λειτουργίας. Είναι σημαντικό ένα σύστημα να είναι, σε θέση να επιτελέσει το έργο του, δηλαδή να είναι διαθέσιμο για χρήση οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Πολλές φορές όμως προκύπτουν βλάβες οι οποίες το εμποδίζουν να λειτουργήσει με υψηλή απόδοση και το βγάζουν εκτός λειτουργίας. Επειδή δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πότε ακριβώς θα προκύψει βλάβη, προγραμματίζουμε μερικές αναζωογονήσεις. Εκτός από οφέλη, η πολιτική αναζωογόνησης έχει και μειονεκτήματα. Εξαιτίας του γεγονότος ότι κατά τη διάρκεια αναζωογόνησης, το σύστημα τίθεται εκτός λειτουργίας μέχρι να ολοκληρωθεί, πάλι δεν είναι διαθέσιμο προς χρήση. Επιπροσθέτως, εκτός από τη χρονική απώλεια, κάθε επιθεώρηση και αναζωογόνηση φέρουν κάποιο κόστος υλοποίησης. Με άλλα λόγια υπάρχει κάποιο κόστος κάθε φορά που καλούμαστε να αποφασίσουμε αν πρέπει να εφαρμοστεί αναζωογόνηση ή επισκευή ή τίποτα από τα παραπάνω. Συνεπώς τίθεται το ερώτημα πόσο συχνά συμφέρει να αναζωογονείται ένα σύστημα προκειμένου να προληφθούν όσο το δυνατόν, μελλοντικές βλάβες και η εύρεση βέλτιστης πολιτικής.
Σκοπός λοιπόν, είναι να δούμε πως οι σημαντικότερες από της παραμέτρους επηρεάζουν το κάθε μέτρο, αλλά και να βρεθεί η βέλτιστη πολιτική σε κάθε περίπτωση. Γι’ αυτό το λόγο ερευνάται η βέλτιστη πολιτική που μπορεί να ακολουθηθεί ως προς τη συχνότητα τους με κύριο γνώμονα τη μέγιστη διαθεσιμότητα του συστήματος και το ελάχιστο κόστος. |
|---|